Durian Krung Ching, the future of agriculture, Thailand to foreign markets

Abstract

การส่งออกทุเรียนของไทยได้ขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เนื่องมาจากความต้องการการบริโภคทุเรียนในตลาดการค้าระหว่างประเทศ โดยเฉพาะจากตลาดนำเข้าของจีนที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ส่งผลต่อการปรับตัวของราคาทุเรียนทั้งในตลาดส่งออกและตลาดภายในประเทศของไทย ราคาที่ปรับตัวสูงขึ้นได้สร้างแรงจูงใจต่อการขยายพื้นที่การเพาะปลูกและผลผลิตทั้งในประเทศไทยและในต่างประเทศ เช่น ประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ อีกทั้งยังมีการขยายพื้นที่เพาะปลูกสู่แหล่งผลิตใหม่ๆ เช่น กัมพูชา เวียดนาม และเมียนมา ซึ่งแม้ว่าในขณะนี้การเพิ่มขึ้นของอุปทานผลผลิตโดยรวมจะยังไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างก้าว กระโดด แต่เป็นที่หวั่นเกรงกันว่าภายในทศวรรษหน้าการขยายตัวของผลผลิตทุเรียนจะมีมากขึ้น หากปัจจัยทางด้านอุปสงค์ทุเรียนในตลาดการค้าโลกมีข้อจำกัดเกิดขึ้นแล้วย่อมจะส่งผลกระทบต่อราคา ตลอดจนรายได้ของเกษตรกรตามมา ในบทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับสถานการณ์การผลิต กลยุทธ์การรับซื้อทุเรียน   การเข้ามาของพ่อค้าต่างชาติ “ล้งจีน”  มาตราฐานของโรงคัดบรรจุสินค้าเกษตร (Good Manufacturing Practices for packing House of Fresh Fruits and Vegetables : GMP) และเกษตรกรผลิตให้ได้คุณภาพตามมาตรฐานการเกษตรที่ดี (Good Agricultural Practice: GAP) เพื่อให้การผลิตและการส่งออกทุเรียนของเกษตรกรชาวสวนทุเรียนกรุงชิงมีคุณภาพสู่ตลาดการค้าทุเรียนทั้งตลาดภายในประเทศและต่างประเทศสามารถผลิตทุเรียนมีคุณภาพได้มาตรฐานการส่งออก รวมถึงได้เปรียบคู่แข่งขัน สร้างความพึงพอใจแก่ผู้บริโภคเป็นที่ต้องการของตลาดอย่างแท้จริง