CHONG PA COMMUNITY DEVELOPMENT BY SOCIAL CAPITALS
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to study 1) the social capitals of Chong Pa Community and 2) Chong Pa community development by social capitals of Chandee Sub-District Chawang District Nakhon Si Tammarat Province. This study was qualitative research using interview. The information was collected from conversation of 30 samples and content analysis.
The results of this research exhibited that the social capitals of Chong Pa community occurred from Chinese people Thai-Chinese descent people and Thai people. After that it was changed due to the development. In the present the inside social capitals came from the local government sanitary and municipality of Chandee Sub-District and the organization which it happened from the community relationship such as community housekeeper group Chandee housekeeper group trader group of Chandee market community board network also the tradition Sart Day and Chinese Ghost Festival moreover the interaction lifestyle occupation religious ceremony and faith. The Chandee social capitals were the trust to community leader who coordinated the community and Chandee municipality.It made the cooperation unity and relationship in the community. The community development were. 1) economic the consumer goods manufacturing in the household. 2) tradition and culture a hundred mind included as one tradition of Chong Pa community. 3) natural resources and environment the seep water from the natural in community. 4) public health pollution problems from the garbage in community.
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์จะเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสังคมมนุษย์
References
เฉลิมชัย สังสันไทย. (2548). กลยุทธ์การพัฒนาทุนสังคมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. สุราษฏร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฏร์ธานี.
ชบ ยอดแก้ว. (2541). ชุมชนเข้มแข็งทุนทางสังคมของไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนเพื่อ สังคม.
ถวิลวดี บุรีกุล. (2548). การมีส่วนร่วม แนวคิด ทฤษฎีและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: สถาบัน พระปกเกล้า.
ทวี วงศ์พุฒ. (2539). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมวิชาชีพบัญชี.
ทองใบ หัตถกิจ. (2548). สรุปเนื้อหาทุนทางสังคม. ค้นเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2558, จาก http//www.teacher.ssru.ac.th/aphichart_ka/file.php/1/ppt/44._.doc
เทพพนม เมืองแมน และสวิง สุวรรณ. (2540). พฤติกรรมองค์กร. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพ: ไทยวัฒนาพานิช.
เทียมจันทร์ พานิชย์ผลินไชย. (2550). การจัดกระบวนการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. ค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2558, จาก http//gonoknow.org/blog/ed-nuqakm/3652
เทศบาลตำบลจันดี. (2558). แผนพัฒนาเทศบาลสามปี พศ.2559-2561. นครศรีธรรมราช: เทศบาล ตำบลจันดี.
ธัญลักษณ์ คล้ายรุ่ง. (2553). การใช้ทุนทางสังคมเพื่อส่งเสริมการจัดสวัสดิการชุมชน. วิทยานิพนธ์ สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ คณะสังคม สงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นิตยา กันตะวงษ์. (2542). การศึกษานอกระบบ. สุราษฏร์ธานี: สถาบันราชภัฏสุราษฏร์ธานี.
นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2550). แนวคิด แนวทางการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย.
ประเวศ วะสี. (2541). ทุนสังคมกับการพัฒนา. กรุงเทพ: บพิตรการพิมพ์.
______. (2547). การพัฒนาต้องเอาวัฒนธรรมเป็นตัวตั้ง. กรุงเทพฯ: กระทรวงวัฒนธรรม ราชบัณฑิตยสถาน.
พิทยา ว่องกุล. (2542). ปัญหาคนจนในประเทศไทยและพัฒนาการของสมัชชาคนจน. กรุงเทพฯ: เอดิสันเพรสโปรดักส์.
ไพรัตน์ เดชะรินทร์. (2527). นโยบายและกลวิธีการมีส่วนร่วมของชุมชนในยุทธศาสตร์ การพัฒนาปัจจุบันของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภณการพิมพ์.
วรพล ฝ่ายอุปปละ. (2553). การเสริมสร้างศักยภาพของคณะกรรมการชุมชนในการพัฒนาชุมชน ของเทศบาลตำบลด่านสำโรง. ขอนแก่น: วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วรวุฒิ โรมรัตนพันธ์. (2548). ทุนทางสังคม. กรุงเทพฯ: โครงการเสริมสร้างการเรียนรู้เพื่อชุมชน เป็นสุข.
ศักย์ศรน์ มงคลอิทธิเวช. (2552). กระบวนการพัฒนาศักยภาพชุมชนเพื่อให้เป็นชุมชนน่าอยู่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2547). ทฤษฏีและกลยุทธ์การพัฒนาสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2549). รายงานประจำปี 2548 สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
สีนาด ตรีวรรณไชย. (2548). ทุนทางสังคม : ความหมายและความสำคัญ, ค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2559, จาก http//www.prachatai.com/journal/2005/01/2262
สุทันทา เลาหนันท์. (2542). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏบ้านสมเด็จ เจ้าพระยา.
สุเทพ พงศ์ศรีวุฒน์. (2550). ภาวะผู้นำทฤษฎีและปฏิบัติ:ศาสตร์ศิลป์สู่ความเป็นผู้นำที่สมบูรณ์. เชียงราย: มหาวิทยาลัยเชียงราย.
เสน่ห์ สุวรรณโชติ. (2555). แนวทางการพัฒนาท้องถิ่นโดยอาศัยทุนชุมชน. รายงานการศึกษา อิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เสรี พงศ์พิศ. (2548). ทุนทางสังคม. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2559, จาก http://www.phongphit.com/2013/index.php
______. (2553). ปฏิรูปสังคมไทย. กรุงเทพฯ: เจริญวิทย์การพิมพ์
______. (2553). ร้อยคำที่ควรรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พลังปัญญา
______. (2554). กระบวนทัศน์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน
______. (2555). เครือข่าย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน
______. (2555). แผนที่ชีวิต เข็มทิศชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พลังปัญญา
______. (2555). มหาวิทยาลัยชีวิต. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2559, จาก http://www.phongphit.com/2013
ศักย์ศรน์ มงคลอิทธิเวช. (2552). กระบวนการพัฒนาศักยภาพชุมชนเพื่อให้เป็นชุมชนน่าอยู่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อคิน รพีพัฒน์. (2527). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาชนบทในสภาพสังคมและ วัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภาการพิมพ์.
อภิศักดิ์ ธีระวิสิษธ์. (2553). หลักการพัฒนาชุมชน. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อเนก นาคุบุตร. (2541). ชุมชนเข้มแข็ง ทุนทางสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนเพื่อสังคม ธนาคารออมสิน
อัมรา พงศาพิชญ์. (2543). ทุนทางสังคมในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจในสังคมไทย. เอกสาร ประกอบการประชุม. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อานันท์ กาญจนพันธ์. (2541). การระดมทุนเพื่อสังคม. กรุงเทพฯ: สถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา.
อุมาสวรรค์ คุณสิงห์. (2554). ทุนทางสังคมและการเสริมสร้างพลังชุมชน. วิทยานิพนธ์ปริญญา ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.