การพัฒนาทักษะอาชีพสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้

Main Article Content

ณัฎนันท์ สิขิวัฒน์
ประกอบ ใจมั่น

บทคัดย่อ

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการพัฒนาทักษะสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ ในปัจจุบันภาครัฐโดยกระทรวงศึกษาธิการให้ความสำคัญกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษในทุกกลุ่ม สามารถพัฒนาให้เรียนรู้เทียบเท่ากับเด็กปกติ มีเด็กที่มีความบกพร่องทางด้านการเรียนรู้จำนวนมาก ที่พบปัญหาการใช้ชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะการพัฒนาทักษะทางด้านอาชีพ ให้โตขึ้นแล้วสามารถประกอบอาชีพได้เหมือนเด็กทั่วไป การพัฒนาทักษะอาชีพให้เด็กที่มีความบกพร่องทางด้านการเรียนรู้ เป็นการช่วยให้เด็กมีอาชีพที่สามารถเลี้ยงตัวเองและครอบครัวได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคปัจจุบันเทคโนโลยีกว้างไกลไปได้ทั่วโลก อาชีพก็เพิ่มมากขึ้น การติดต่อสื่อสารก็รวดเร็วทันใจ ปัญหาส่วนใหญ่ของเด็กคือ ขาดการยอมรับ ตัวเด็กคิดว่าตัวเองด้อยกว่าคนอื่น อาจจะเนื่องด้วยสภาพแวดล้อมหรือวิธีปฏิบัติต่อคนอื่นที่ส่งผลต่อตัวเด็ก เราไม่สามารถห้ามวิธีการปฏิบัติของคนอื่นที่มีต่อเด็กได้ แต่เราสามารถสร้างให้เด็กมีความภูมิใจต่อตัวเองได้โดยเริ่มจากโรงเรียนผ่านความร่วมมือของผู้ปกครอง และเพื่อนร่วมชั้นเรียน สิ่งเหล่านี้มีคุณค่าในด้านแก้ปัญหา เพราะเด็กเหล่านี้มีภาพลบต่อตนเอง มองว่าตนเองแตกต่างจากเพื่อน เรียนหนังสือไม่ได้ เป็นคนโง่ มีปมด้อย จึงต้องมีการสร้างความมั่นใจต่อตัวเด็กว่าพวกเขาก็เหมือนคนอื่นมีความสามารถเหมือนกัน ช่วยให้เด็กสามารถพัฒนาความรู้และอยู่ร่วมในสังคมได้อย่างมีความสุขเพื่อเติบโตไปสามารถสร้างอาชีพเลี้ยงตัวเอง ครอบครัว และอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
[1]
สิขิวัฒน์ ณ. . และ ใจมั่น ป. ., “การพัฒนาทักษะอาชีพสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้”, ้่j of human, ปี 16, ฉบับที่ 1, น. 69–80, มิ.ย. 2026.
ประเภทบทความ
บทความวิชาการและบทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560- 2579. กรุงเทพฯ : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

จันทร์เพ็ญ สุวรรณคร. (2558). กระบวนทัศน์การจัดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างการใช้ทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 8(2), 176-191.

ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2566). แอลดี...ความบกพร่องทางการเรียนรู้. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2566, จาก https://www.happyhomeclinic.com/

นิวัฒน์ สาระขันธ์. (2560). การแก้ปัญหาเด็กนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ โรงเรียนสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดอำนาจเจริญ. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด.

________. (2565). การสอนเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(2), 409-418.

ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กำหนดประเภทและหลักเกณฑ์ของคนพิการ. (2552, 8 มิถุนายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 126 ตอนพิเศษ 80 ง หน้า 45.

ประกาศกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เรื่อง ประเภทและหลักเกณฑ์ความพิการ (ฉบับที่ 2). (2555, 26 กรกฎาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 129 ตอนพิเศษ 119 ง หน้า 22.

เพ็ญนภา กุลนภาดล. (2562). การพัฒนาทักษะอาชีพและการดำรงชีพ สำหรับการเรียนรู้ศตวรรษที่ 21 ด้วยกระบวนการเชิงจิตวิทยาเสริมสร้างศักยภาพแห่งตน. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 2(1), 15 - 27.

ศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. (2565). ยูเนสโกประกาศ ‘การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน’ ต้องเป็นองค์ประกอบหลักของระบบการศึกษาทุกระดับภายในปี 2568. ศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Centre for SDG Research and Support : SDG Move) All rights reserved. สืบค้นเมื่อ มกราคม 22, 2565, จากhttps://www. sdgmove.com/2021/06/16/berlin-eclaration-on-education-for-sustainable-development-unesco/

สายเพ็ญ บุญทองแก้ว. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพ สำหรับนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, สุราษฏร์ธานี.

สุมิตรา โรจนนิติ, บุญมั่น ธนาศุภวัฒน์ และนิตยา สุวรรณศรี. (2565). การจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนสำหรับเด็กแอลดี. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 12(2), 260-275.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการเสริมทักษะและสร้างเสริมประสบการณ์อาชีพให้กับนักเรียน. กรุงเทพฯ : สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.

หยกหลิน ศรีสวัสดิ์. (2563). ผลงานวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ (Best Practice) ของครูผู้สอนกิจกรรมแนะแนว เรื่อง ประกบตัวสู่รั้ว บ.ร.ว. สานต่อศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาที่ยังยืนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะอาชีพของเด็ก LD โรงเรียนบ่อไร่วิทยาคม. ตราด: โรงเรียนบ่อไร่วิทยาคม.

Gray, P. (2011). Psychology (6th ed.) New York: Worth Publishers.

Napier, M. (1834). Memoirs of John Napier of Merchiston : his lineage, life, and times, with a history of the invention of logarithms. London: William Blackwood and Sons.

Super, D. E. (1957). Career pattern as a basic for vocational. New York: Harper and Brothers.

UNESCO. (2017). Education for Sustainable Development Goals: Learning Objectives.

Paris: UNESCO.