การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการค่ายมวยไทยอาชีพ
คำสำคัญ:
ค่ายมวยไทยอาชีพ, รูปแบบการบริหารจัดการบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการบริหารจัดการค่ายมวยไทยอาชีพ และ 2) ตรวจสอบรูปแบบการบริหารจัดการค่ายมวยไทยอาชีพ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างในการเก็บรวบรวมเชิงปริมาณ ได้แก่ หัวหน้าค่ายมวย ผู้ฝึกสอน และนักมวย จำนวน 10 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง และหัวหน้าค่ายมวยที่จดทะเบียนกับสำนักงานคณะกรรมการกีฬามวย จำนวน 364 คน ได้มาโดยวิธีสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ กลุ่มตัวอย่างในการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพ ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 13 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และแบบสอบถามแบบมาตราประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .93 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. รูปแบบการบริหารจัดการค่ายมวยไทยอาชีพ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ 23 ตัวบ่งชี้ กล่าวคือ องค์ประกอบที่ 1 คือ ด้านการวางแผน โดยมีค่าความผันแปรเท่ากับ 1.55 ประกอบด้วย 8 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การวิเคราะห์สถานการณ์ วิสัยทัศน์ พันธกิจ กำหนดวัตถุประสงค์และเป้าหมาย การวางแผนกลยุทธ์ กำหนดแผนงาน การปฏิบัติตามแผน การประเมินผล องค์ประกอบที่ 2 คือ ด้านการดำเนินการ มีค่าความผันแปรเท่ากับ 1.12 โดยมี 3 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ ชี้แจงการปฏิบัติงานตามแผนการบริหารจัดการ จัดทำปฏิทินปฏิบัติงานการบริหารจัดการค่ายมวยไทยอาชีพให้ผู้เกี่ยวข้องทราบ มีการประชุมในการกำหนดขั้นตอนวิธีทำงาน ยึดหลักการดำเนินการใช้คนให้ตรงกับงาน ลงมือทำตามขั้นตอนที่กำหนด มอบหมายให้มีผู้รับผิดชอบแก้ไขปัญหาอย่างชัดเจน องค์ประกอบที่ 3 คือ ด้านการจัดองค์การ มีค่าความผันแปรเท่ากับ 1.07 มี 7 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การออกแบบโครงสร้างองค์การตามหน้าที่ การจัดบุคคลเข้าทำงาน การสั่งการหรืออำนวยการ การบังคับบัญชา การประสานงาน การติดต่อสื่อสาร การประชาสัมพันธ์ องค์ประกอบที่ 4 คือ ด้านการโน้มนำ โดยค่าความผันแปรเท่ากับ 1.04 มี 2 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การจูงใจ ภาวะผู้นำ และองค์ประกอบที่ 5 ด้านการควบคุม ค่าความผันแปรเท่ากับ 1.03 มี 3 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ กำหนดมาตรฐาน วัดผลงานการดำเนินงาน การเปรียบเทียบผลการดำเนินงานกับมาตรฐาน ทั้ง 5 องค์ประกอบ พบว่า มีค่าร้อยละของความแปรปรวนสะสม เท่ากับ 65.68
2. การตรวจสอบรูปแบบการบริหารจัดการค่ายมวยไทยอาชีพโดยการลงฉันทามติของผู้ทรงคุณวุฒิ มีข้อเสนอแนะคือ ด้านการวางแผน ให้จัดทำเว็บไซต์ประชาสัมพันธ์ค่ายมวยไทยอาชีพ ด้านการดำเนินการ ผู้ฝึกสอนควรมีความรู้ในด้านวิทยาศาสตร์การเคลื่อนไหว ด้านการจัดองค์การ มีรูปแบบการจัดโครงสร้างของค่ายมวยไทยอาชีพ มีความยืดหยุ่นให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลง ด้านการโน้มนำ ให้การดูแล รางวัล และค่าตอบแทนนักมวยหลังการชก และด้านการควบคุม มีการควบคุมดูแลการฝึกซ้อมที่เหมาะสมและปลอดภัย
เอกสารอ้างอิง
จักรพันธ์ ชุบไธสง. (2552). การศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงานด้านกีฬาของเทศบาลในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จุรีมาศ แก้วมณีชัย. (2554). การดำเนินการตามมาตรฐานการจัดการทางการเงินในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยนครพนม.
ณัฐพล เฟื่องประภัสสร. (2553). การศึกษาการบริหารจัดการของคณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนะสิทธิ์ ราชสิงห์. (2549). การศึกษาการบริหารศูนย์กีฬาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธิติ จันทร์ศิรินทร. (2555). แนวทางการพัฒนาการจัดการโครงการพัฒนากีฬาชาติ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นภาพร ศรีมรกต. (2541). การศึกษากระบวนการบริหารและปัญหาการบริหารจัดการกีฬาในการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแห่งชาติของเขต 4. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
บัณฑิต กอบการ. (2552). การศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารจัดการศูนย์กีฬามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2547). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พิทยา บุญรุ่ง. (2554). ความพึงพอใจของบุคลากรที่มีต่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเขตภูมิศาสตร์ภาคใต้.
เพ็ญจันทร์ สังข์แก้ว และคณะ. (2551). การพัฒนารูปแบบการจัดการธุรกิจชุมชนเพื่อการพึ่งตนเองตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
ไพฑูรย์ กันสิงห์. (2552). รูปแบบการบริหารจัดการกีฬาเพื่อมวลชนในมหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ภัควัฒน์ เชิดพุทธ. (2552). การศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารจัดการศูนย์บริการการกีฬาธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มณิภัทร งามเกิดเกียรติ. (2550). การใช้หลักธรรมะในการประชาสัมพันธ์ภายในเพื่อการบริหารจัดการองค์การธุรกิจ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการประชาสัมพันธ์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โมรียา ก้องวัฒนา. (2554). การจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน แชมป์กีฬา 7 สี ประจำปี 2554. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รังสรรค์ ผูกพันธุ์. (2555). แนวทางการพัฒนาการจัดการกีฬาโบว์ลิ่งอาชีพของสมาคมโบว์ลิ่งแห่งประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วชิระ สุขเจริญ. (2554). การศึกษาการจัดการศูนย์ฝึกกีฬาแห่งชาติมวกเหล็ก. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรัทยา วโรทัย. (2552). การศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 37. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีรพล วิเศษศิลป์. (2557). การพัฒนามาตรฐานวิชาชีพครูมวยไทยอาชีพ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชามวยไทยศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
วีระ กัจฉปศีรินทร์. (2557). รูปแบบการบริหารจัดการศูนย์อนุรักษ์ศิลปะมวยไทยแห่งชาติ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชามวยไทยศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
ศโรธร เร่งสมบูรณ์สุข. (2555). แนวทางการพัฒนาการจัดการศูนย์กีฬาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการกีฬา ฝ่ายกีฬาอาชีพและกีฬามวย. (2553). คู่มือการบริหารค่ายมวยไทยอาชีพ. เอกสารอัดสำเนา. การกีฬาแห่งประเทศไทย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
สรวิชญ์ จูมเกษ. (2557). การพัฒนารูปแบบการเตรียมความพร้อมนักมวยไทยอาชีพ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชามวยไทยศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
อุทุมพร จามรมาน. (2541). โมเดล. วารสารวิชาการ (1-2 มีนาคม), 22-26.
Deming, W. E. (1986). Total Quality Management. Massachusetts: Harvard.
Drucker, P. F. (1954). The Practice of Management. University of Michigan Harper.
Drucker, P. F. (1999). Management challenges for the 21st century. New York: Harper Collins.
Eisner, E. (1976). Education Connoisseurship and Criticism: Their Form and Functions in Educational Evaluation. Journal of Aesthetic Education, 192-193.
Gulick, Luther, and Lyndall Urwick. (1937). The Science of Administration. Columbia University.
Koontz, Harold & Cyril O'Donnell. (1972). Principles of Management: An Analysis of Managerial Functions. New York: McGraw-Hill Books Co.
Koontz, Harold, Cyril O'Donnell, and Heinz Weihrich. (1984). Management. Auckland: McGraw-Hill International Book Co.
Willer, D. (1967). Scientific Sociology: Theory and Method. New Jersey: Prentice-Hall.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสาร TCI อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะรุบุไว้เป็นอย่างอื่นโปรดอ่านหน้านโยบายของเราสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเช้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
