กลยุทธ์การตลาดเพื่อความสำเร็จทางการแข่งขันของผู้ประกอบการธุรกิจ ร้านอาหารอีสานในจังหวัดอุบลราชธานี

อิษยา ทองบ่อ; ธนัทเมศร์ วัชราพิบูลวงศ์

ผู้แต่ง

อิษยา ทองบ่อ -
ธนัทเมศร์ วัชราพิบูลวงศ์

คำสำคัญ:

กลยุทธ์การตลาด, ผู้ประกอบการ, ร้านอาหารอีสาน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบกลยุทธ์การตลาดเพื่อความสำเร็จทางการแข่งขัน 2) พัฒนารูปแบบกลยุทธ์การตลาดเพื่อความสำเร็จทางการแข่งขัน และ 3) ประเมินรูปแบบกลยุทธ์การตลาดเพื่อความสำเร็จทางการแข่งขันของผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารอีสานในจังหวัดอุบลราชธานี กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดอุบลราชธานีที่ดำเนินธุรกิจตั้งแต่ 3 ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน โดยใช้การสุ่มแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ

ผลการวิจัย พบว่า 1) องค์ประกอบของกลยุทธ์การตลาดเพื่อความสำเร็จทางการแข่งขันมีจำนวน 14 องค์ประกอบ ได้แก่ เอกลักษณ์และอัตลักษณ์ความเป็นอีสาน กลยุทธ์ด้านราคา กลยุทธ์ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย กลยุทธ์ด้านการส่งเสริมการตลาด คุณภาพอาหารและการนำเสนอ คุณภาพการบริการของพนักงาน บรรยากาศและภาพลักษณ์ร้าน ความรวดเร็วและประสิทธิภาพ การบริหารทรัพยากร การวางแผนการผลิตและบริการ ความสัมพันธ์กับลูกค้า กลยุทธ์การบริหารบุคลากร นวัตกรรมและการพัฒนา และกลยุทธ์เชิงรุกและแข่งขัน 2) การพัฒนารูปแบบกลยุทธ์การตลาดเพื่อความสำเร็จทางการแข่งขันได้รูปแบบชื่อว่า “ISAN” ได้แก่ กลยุทธ์เอกลักษณ์และนวัตกรรม กลยุทธ์ความเป็นเลิศด้านบริการ กลยุทธ์การตลาดเชิงรุก และกลยุทธ์การบริหารจัดการที่โดดเด่น และ 3) ผลการประเมินการพัฒนารูปแบบกลยุทธ์การตลาดเพื่อความสำเร็จทางการแข่งขันของผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารอีสานในจังหวัดอุบลราชธานีโดยภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

ณัฐพร ดิสนีเวทย์. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความภักดีของลูกค้าที่มีต่อตราสินค้า [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ].

ณัฐพล ใยไพโพจน์. (2561). Digital marketing: Concept & case study. ไอดีซี พรีเมียร์.

ณัฐวดี หอมบุญยงค์. (2563). กลยุทธ์ทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคสำหรับธุรกิจร้านอาหารเปิดใหม่ กรณีศึกษา ร้านอาหารครัวบ้านยายอาหารทะเล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

ดวงตา อ่อนเวียง ทตมัล แสงสว่าง รัชดา ภักยิ่งดี และร่มสน นิลพงษ์. (2562). กลยุทธ์ที่สัมฤทธิ์ผลของการประกอบการร้านอาหารถาวรขนาดเล็กในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 6(4), 688-700.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 18). เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.

นิศารัตน์ นักคุ่ย. (2561). รูปแบบและกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจ กรณีศึกษาร้านคุณติ๋มเย็นตาโฟทรงเครื่องกุ้งทอดอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

บุษกร คำโฮม ศุภกัญญา จันทรุกขา และเจียระไน ไชยกาล เจิ้ง. (2565). กลยุทธ์ทางการตลาดสำหรับตลาดอาหารปลอดภัยในจังหวัดอุบลราชธานี. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(4), 174-189.

ประสพชัย พสุนนท์. (2555). การสร้างเครื่องมือในการวิจัย. วารสารสังคมศาสตร์, 18, 375-369.

ปรีชา วรารัตน์ไชย. (2562). กลยุทธ์การตลาดธุรกิจเครื่องดื่มเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน. วารสารสมาคมนักวิจัย, 24(3), 322-332.

พิชญา เทียนภู่ และวัชระ เวชประสิทธิ์. (2565). กลยุทธ์การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้ประกอบการตลาดน้ำชุมชนในเขตภาคกลางของประเทศไทย. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 12(1), 162-177.

พิทักษ์ ชูมงคล. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการร้านอาหารในช่วงวิกฤตโควิด-19. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 27(2), 8-19.

ยุทธ ไกยวรรณ์. (2557). การวิเคราะห์สถิติหลายตัวแปรสำหรับงานวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2560). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). สมศักดิ์การพิมพ์.

วิรัลวิทย์ พฤฒิยานนท์. (2558). นวัตกรรมการตลาดสำหรับคนยุคใหม่ [เอกสารประกอบการสอน]. สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

วิลาวัลย์ อ่อนวงษ์เปรม. (2561). กลยุทธ์การปรับตัวด้านการตลาดเพื่อสร้างการรับรู้คุณค่าอาหารไทยดั้งเดิมของประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม].

สำนักงานสถิติจังหวัดอุบลราชธานี. (2566). สำมะโนธุรกิจและอุตสาหกรรม พ.ศ. 2565 อุตสาหกรรมการผลิต จังหวัดอุบลราชธานี. https://ubon.nso.go.th/reports-publications/ebook.html?view=book&id=80:2024-03-20-04-48-12&catid=4:work

สุวิมล ติรกานันท์. (2553). การวิเคราะห์ตัวแปรพหุในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2549). บทที่ 3 แบบตรวจสอบรายการประเมิน: วิธีวิทยาและเครื่องมือประเมิน. ใน สุวิมล ว่องวาณิช (บก.), การประเมินอภิมาน: วิธีวิทยาและการประยุกต์ใช้ (น. 49-76). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Berger, J. (2016). Invisible influence: The hidden forces that shape behavior. Simon & Schuster.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). Harper Collins Publishers.

Duncan, T. R. (2005). Principles of advertising & IMC (2nd ed.). McGraw-Hill/Irwin.

Hair, J. F., Jr., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning EMEA.

Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.

Kotler, P. T., & Armstrong, G. (2023). Principles of marketing (19th ed.). Pearson Education.

Lavastre, O., & Thomas, A. (2023). Strategic groups and competitive dynamics: A content analysis and research agenda. Journal of Risk and Financial Management, 16(7), 147. https://doi.org/10.3390/jrfm16070147

Likert, R. N. (1970). A technique for the measurement of attitude. In Attitude measurement. Ronal McNally & Company.

Song, H. J., Yeon, J., & Lee, S. (2021). Impact of the COVID-19 pandemic: Evidence from the U.S. restaurant industry. International Journal of Hospitality Management, 92, Article 102702. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2020.102702

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row.