Problem of Secularization concept and Vipassana Meditation as taught by S.N. Goenka in Thailand

Main Article Content

สฤษดิ์ สิริธีรธำรง

Abstract

In this article I will argue with Eurocentrism concept of secularization which explain the historical process to modernity, when society processed to modernity will lead to the separation of state and religious. The studied found that, Eurocentrism concept of secularization cannot explain the case of Thailand because the process to modernity of Thailand does not lead to the separation of state and religious, but religious seamlessly growth under the political body of Thai’s state instead. In this sense, the secularization process of Thailand means to deinstitutionalization of religious and rationalized religious through the hybridization between religious and science. I will illustrate Thailand’s secularization process through Goenka’s Vipassana group in Thailand to give an example.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
สิริธีรธำรง ส. (2022). Problem of Secularization concept and Vipassana Meditation as taught by S.N. Goenka in Thailand. Journal of Human Sciences, 23(1), 337–357. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JHUMANS/article/view/250215
Section
Academic Articles

References

เฮเลน เจมส์. (2009). รัฐฆราวาสและความรุนแรงในรัฐพุทธ: กรณีของไทยและเมียนมา [Secularism and Violence in the Buddhist State: The Cases of

Thailand and Myanmar] (ลลิตา หาญวงศ์, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: Illuminations Editions, (น. 309 – 329).

อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2556). ประสบการณ์ทางศาสนาในฐานะพื้นที่รอยต่อ : การปฏิบัติธรรมกลุ่มในประเทศไทยปัจจุบัน. (ฉัตรทิพย์ นาถสุภา., บ.ก.) ศาสนาและ

ความเชื่อกับสังคม.

วีระศักร จันทร์ส่งแสง. (2556). โกเอ็นก้า: ถึงธรรมบนหนทางวิปัสสนา. สารคดี, 29(340), (น. 78 - 121).

อลงกรณ์ จิตนุกูล. (2561). การกลายเป็นสำนักปฏิบัติธรรมของสำนักทรง: ระบบความเชื่อกับการปะทะประสานองค์ประกอบทางวัฒนธรรมในโลกสมัยใหม่. ใน พัช

รินทร์ สิรสุนทร. วัตถุ/วัฒนธรรม/ผี/คน: รวมบทความวิชาการทางสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา. (วัชรพล พุทธรักษา., บ.ก.), (น. 239-259). กรุงเทพฯ: ศูนย์

มานุษยวิทยาสิรินธร.

พัฒนา กิติอาษา. (2550). ความเป็นอนิจจังของพุทธไทย: จากสิ่งตกทอดผูกพันจากอดีต ถึงความทันสมัยและการแตกตัวออกเป็นเศษเสี่ยง. วารสารสังคมศาสตร์,

(1), (น. 132 – 180.)

ธิติมา อุรพีพัฒนพงศ์. (2555). หนุ่มสาวไทยกับพุทธศาสนาแบบฆราวาสในทศวรรษที่ 2550: ชีวิต ศาสนา ความเป็นสมัยใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.

Aldridge, A. (2000). Religion in the Contemporary World: A Sociological Introduction. Cambridge: Polity Press.

Bruce, S. (1996). Religion in the Modern World: From Cathedrals to Cults. Oxford: Oxford university Press.

Casanova, J. (2009). The Secular and Secularism. Social Research: An International Quarterly, 76(4), pp. 1049 - 1066.

Davie, G. (2013). The Sociology of Religion: A Critical Agenda. London: Sage Publications Ltd, pp. 23 – 112.

Dobbelaere, K. (2002). Secularization: An Analysis at Three Levels. Frankfurt am Main: Peter Lang.

Jackson, P. (1999). The Enchanting Spirit of Thai Capitalism: The Cult of Luang Phor Khoon and the post-modernization of Thai

Buddhism. South East Asia Research 7 (1): 560.

Kitiarsa, P. (2005). Beyond Syncretism: Hybridization of Popular Religion in Contemporary Thailand. Journal of Southeast Asian Studies,

(3), pp. 461-487.

Lambert, Y. (1999). Religion in Modernity as a New Axial Age: Secularization or New Religious Forms?. Sociology of Religion, 60(3), (pp.

-333).

Miller, J. (2008). What Secular Age?. International Journal of Politics, Culture, And Society, 21(1-4), 5-10.

Pérez-Agote, A. (2014). The Notion of Secularization: Drawing the Boundaries of it’s Contemporary Scientific Validity. Current Sociology,

(6), pp. 886 – 904.

Satha-Anand, S. (1990). Religious Movements in Contemporary Thailand: Buddhist Struggles for Modern Relevance. Asian Survey, 30(4),

-408.

Stark, R., & Bainbridge, W. (1985). The Future of Religion: Secularization, Revival and Cult Formation. California: University of California

Press.

Taylor, J. (2008). Buddhism and Postmodern Imaginings in Thailand: The Religiosity of Urban Space. Farnham, England: Ashgate

Publishing.

Taylor, J. (2003). Cyber-Buddhism and Changing Urban Space in Thailand. Space and Culture, 6(3), 292-308.

Taylor, J. (1999). (Post‐)Modernity, Remaking Tradition and The Hybridization of Thai Buddhism. Anthropological Forum, 9(2), 163-187.

White, E. (2014). Possession, Professional Spirit Mediums, and The Religious Fields of Late-twentieth Century Thailand. (Doctoral

dissertation). Cornell University, Faculty of Graduate School.

Zuckerman, P., & Shook, J. (2017). The Oxford handbook of secularism. New York: Oxford University Press. pp. 14 – 33.