Developing Criminal Dispute Mediation at the Inquiry Stage: A Policy and Practice Framework for Thailand’s Eastern Economic Corridor (EEC)
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to synthesize policy recommendations, practical recommendations, and an integrated framework for developing criminal dispute mediation at the inquiry stage in Thailand’s Eastern Economic Corridor (EEC). A mixed-methods research design was employed. Quantitative data were collected through questionnaires administered to 222 police investigators in Chonburi, Rayong, and Chachoengsao provinces. Qualitative data were obtained through semi-structured in-depth interviews with 15 key informants, comprising senior police administrators, police station chiefs or heads of investigation units, and mediators registered with the Royal Thai Police, together with an analysis of relevant documents. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, while qualitative data were examined through content and thematic analyses, with triangulation used to enhance the credibility of the findings. Three major findings emerged. First, criminal mediation was still perceived as an optional task because it lacked clear policy direction and institutional status within the investigation system. Second, implementation was constrained by investigators’ workloads, insufficient resources and supporting personnel, and the absence of systematic monitoring mechanisms. Third, the effectiveness and sustainability of mediation depended on practitioners’ competencies and collaborative networks among police, mediators, communities, and relevant agencies. The study recommends institutionalizing mediation as a core function of police investigation, developing outcome-oriented performance indicators, allocating dedicated resources and support systems, providing competency-based training, and establishing pilot sites in the EEC before expanding the model nationwide.
Article Details
References
ชยาภรณ์ จตุรพรประสิทธิ์. (2568). การไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญาในชั้นการสอบสวนตามพระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562 กรณีศึกษาพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก [เล่มสมบูรณ์โครงการวิจัย]. ทุนวิจัยพัฒนาศักยภาพผลงานวิจัย ประจำปีงบประมาณ 2567, คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชลัท ประเทืองรัตนา. (2565). โอกาสและอุปสรรคในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นพนักงานสอบสวนตามพระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562.
วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(7), 150–164.ณรงค์ ใจหาญ. (2554). กระบวนการยุติธรรมทางเลือกและกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์. รพี, 54, 41–61. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/lawhcu/article/download/157756/114258/พระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562. (2562, 22 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา, 136(67 ก),1–16.
ระเบียบสำนักงานตำรวจแห่งชาติว่าด้วยพนักงานสอบสวนผู้มีอำนาจออกคำสั่งให้ไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญา พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา.
สกฤติ อิสริยานนท์, & ชยาภรณ์ จตุรพรประสิทธิ์. (2564). การถือครองที่ดินในพื้นที่อ่าวตราด จังหวัดตราด: ปัญหาความขัดแย้งและทางเลือกการแก้ไขปัญหา. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 10(1), 19–41.
ภาษาอังกฤษ
Cappelletti, M., & Garth, B. G. (1978). Access to justice: The worldwide movement to make rights effective—A general report. A.W. Sijthoff.
Christie, N. (1977). Conflicts as property. The British Journal of Criminology, 17(1), 1–15. https://doi.org/10.1093/oxfordjournals.bjc.a046783
Fuller, L. L. (1971). Mediation: Its forms and functions. Southern California Law Review, 44, 305–339.
Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3–19. https://doi.org/10.1111/j.1467-9299.1991.tb00779.x
Latimer, J., Dowden, C., & Muise, D. (2005). The effectiveness of restorative justice practices: A meta-analysis. The Prison Journal, 85(2), 127–144. https://doi.org/10.1177/0032885505276969
Menkel-Meadow, C. (2011). Mediation, arbitration, and alternative dispute resolution (ADR). In P. Cane & H. M. Kritzer (Eds.), The Oxford handbook of empirical legal research (pp. 596–634). Oxford University Press.
Osborne, S. P. (Ed.). (2010). The new public governance? Emerging perspectives on the theory and practice of public governance. Routledge.
Pollitt, C., & Bouckaert, G. (2017). Public management reform: A comparative analysis—Into the age of austerity (4th ed.). Oxford University Press.
Torfing, J., Peters, B. G., Pierre, J., & Sørensen, E. (2012). Interactive governance: Advancing the paradigm. Oxford University Press.
Van Ness, D. W., & Strong, K. H. (2015). Restoring justice: An introduction to restorative justice (5th ed.). Routledge.
Zehr, H. (2002). The little book of restorative justice. Good Books.
