The Qualification for a Green Political Leader to Acquire Local Political Power
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research entitled, The Qualification for a Green Political Leader to Acquire Local Political Power, aims to study the Qualification for a Green Political Leader to Acquire Local Political Power. It is qualitative research, of which the tools for data collection are focus group discussion and in-depth interview. The main informants used in the research are Mayor and Chief Executive of Sub district Administrative Organization. The research findings showed that the green political leader must consist of knowledge and capability in planning and coordinating, including the embodiment of morality and experience. Additionally, the political leader must possess the leadership prone to work with others on basis of network and not influenced by political domination
Article Details
References
ภาษาไทย
จุฑาทิพ คล้ายทับทิม. (2553). การเมืองเรื่องสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: ชุมชนสหกรณ์เกษตรแห่งประเทศไทย.
จันทมา ช่างสลัก. (2566). คุณลักษณะของผู้นำที่ดี. วันที่ค้นข้อมูล 22 มีนาคม 2567, เข้าถึงได้จาก WWW.istrong.co.th
ชาย โพธิสิตา. (2547). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง.
ชำนาญ ปาณาวงษ์. (2567). ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: กู๊ดเฮดพริ้นท์ติ้งแอนด์แพคเกจจิ้ง.
นุช สัทธาฉัตรมงคล และคณะ. (2559). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัฒน์สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 8(1).
บุญทัน ดอกไธสง. (ม.ป.ป). นายกชิงธงอำนาจรัฐสู่การปฎิรูปทางการเมือง. กรุงเทพฯ: เอสแอนด์จี.
พล เหลืองรังษี. (2566). คุณลักษณะของนายกรัฐมนตรีที่เหมาะสมกับสังคมไทยตามทรรศนะของนักศึกษาคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 9. 5 กรกฎาคม 2566.
พิมพ์พันธุ์ ศรีพิพิธ และเฟื่องอรุณ ปรีดีดิลก. (2560). เรื่อง การศึกษาคุณลักษณะของนักการเมืองสตรีไทยในระดับท้องถิ่น. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 45(3), 125-138.
ไพบูลย์ ช่างเรียน. (2538). สังคมวัฒนธรรมและการบริหารแบบไทย. กรุงเทพฯ: เอสแอนด์จีกราฟฟิก
รพีพร ธงทอง. (29 มิถุนายน 2565). คุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นยุคใหม่กับพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกตั้งผู้นำท้องถิ่นของประชาชนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง. Dhammathas Academic Journal, 22(2), 297-310.
ลดาวัลย์ ไข่คำ. (2564). เรื่อง การเมืองสีเขียว; การปะทะกันระหว่างการเมืองกระแสหลักกับการเคลื่อนไหวแบบใหม่. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(2), 69-98.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2548, 7 ธันวาคม). ผู้นำทางการเมืองในอุดมคติ. ผู้จัดการออนไลน์. วันที่ค้นข้อมูล 22 มีนาคม 2567, เข้าถึงได้จาก https://mgronline.com/daily/detail/9480000168398
วันชาติ นภาศรี. (2555). นักการเมืองถิ่นจังหวัดแพร่. กรุงเทพฯ: ไบรท์แอนด์พริ้น.
วีรพงษ์ รามางกูร. (2557). การเมืองไทยใต้อาทิตย์สองดวง. กรุงเทพฯ: มติชนปากเกร็ด.
สติธร ธนานิธิโชติ. (2544). ทฤษฎีและความรู้ยุคโลกาภิวัตม์. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พรินติ่งแอนด์พับลิซซิ่ง.
สติธร ธนานิธิโชติ. (2557). คุณลักษณะของนักการเมืองไทยที่มีสานสัมพันธ์แบบตระกูลการเมือง. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 6(3), 228-230.
สังศิต พิริยะรังสรรค์. (2564, 4 พฤศจิกายน). การครอบงำทางการเมือง. ไทยโพสต์. วันที่ค้นข้อมูล 22 มีนาคม 2567, เข้าถึงได้จาก https://www.thaipost.net/articles-news/18165/
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2540). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: เลี่ยงเชี่ยง.
