Ponpitak Promotion Guidelines for Self-Awareness Creating for Elderly in Kalasin Province.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed: 1) to examine the model of self-awareness creating for elderly in Elderly School Kalasin province and 2) to examine promotion guidelines for self-awareness creating for elderly in Elderly Schoo Kalasin province. This research used qualitative research methodology. The key informants were elderly in schools, 5 stakeholders and ordinary citizens, including 25 people. The research instrument was semi-structured interview. In-depth Interview and focus group were undertaken data collection. The collected data were analyzed by using content analysis.
- 1. There were three model of self-awareness creating for elderly found that There is a curriculum suitable for the elderly who pay attention to both physical health dimensions. including wasarranged to cover physical, mental, and intellectual dimensions.
- 2. Promotion guidelines for self-awareness creating for elderly were four approaches: 1) training to was self-awareness, 2) knowledge sharing how to self-awareness creating for elderly, 3) promoting careers suitable for elderly, 4) integrating knowledge from various agencies by organizing activities, publishing and finding speakers to educate.
Article Details
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2559). คู่มือโรงเรียนผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กุลวดี โรจน์ไพศาลกิจ และวรากร เกรียงไกรศักดา. (2560). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงาน ของชุมชนในการพัฒนาสุขภาวะผู้สูงอายุ. Journal of the
Association of Researchers, 22(1), 87-89.
จุฑารัตน์ แสงทอง. (2558). การเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุผ่านบทบาทอาสาสมัคร. สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์, 15(2), 73-89.
ดวงพร ภาคาหาญ. (2560). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเห็นคุณค่าในตนเองกับระดับสุขภาพจิตของผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุ เขตรับผิดชอบศูนย์
สุขภาพชุมชนเขตเมือง โรงพยาบาลแพร่ (ร่องซ้อ). วารสารการแพทย์, 25(2), 13-23.
ทักษิกา ชัชวรัตน์ และสุภาภรณ์ อุดมลักษณ์. (2560). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมการดำรงชีวิตอย่างมีคุณค่าของผู้สูงอายุ. วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี
พะเยา. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 4(3), 176-188.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2561). ความท้าทายของภาวะสังคมผู้สูงอายุของประเทศไทย. วันที่ค้นข้อมูล 25 พฤษภาคม 2565, เข้าถึงได้จาก
https://www.bot.or.th/Thai/Pages/default.aspx
พายุ นาวาคูระ. (2564). แนวทางการพัฒนาอาชีพสำหรับผู้สูงอายุของบ้านหนองบ่อ ตำบลหนองบ่อ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี. วารสาร
มนุษยสังคมสาร (มมส), 19(3), 21-42.
พรทิพย์ สุขอดิศัย และคณะ. (2557). วิถีชีวิตและแนวทางการมีสุขภาวะของผู้สูงอายุในภาคตะวันออก. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 10(1), 90-91.
พวงนรินทร์ คำปุก. (2558). ความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้องในการจัดตั้งโรงเรียนผู้สูงอายุตำบลหัวง้ม อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย. ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร
มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ปรีชา ธรรมา, บรรณาธิการ. (2547). การเห็นคุณค่าในตนเอง . กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา.
มนตรี ประเสริฐรุ่งเรือง และดุษฎี อายุวัฒน. (2559). การสร้างทางเลือกในการพึ่งพาตนเองอย่างมีคุณค่าของผู้สูงอายุรุ่นใหม่. วารสารประชากร, 4(2), 23.
ยุพิน ทรัพย์แก้ว. (2559). การศึกษารูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุด้วยหลักสูตรโรงเรียนผู้สูงอายุของศูนย์ความเป็นเลิศด้านการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูง
อายุวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 9(2), 25-39.
ศศิพัฒน์ ยอดเพชร, ภาวนา พัฒนศรี และธนิกานต์ ศักดาพร. (2560). รายงานวิจัยการถอดบทเรียน
ตัวอย่างที่ดีของโรงเรียนและชมรมผู้สูงอายุที่มีกิจกรรมถ่ายทอดความรู้. กรุงเทพฯ: มูลนิธิ สถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย.
เวหา เกษมสุข. (2562). แนวทางส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของโรงเรียนผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2565). สังคมสูงอายุแบบสมบูรณ์คนไทยพร้อมแล้วหรือยัง. วันที่ค้นข้อมูล 25 พฤษภาคม 2565, เข้าถึงได้จาก
https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-social-media.().
สิริกาญจน์ กระจ่างโพธ์ และคณะ (2561). การพัฒนารูปแบบเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุโดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน. วารสารแพทย์นาวี, 45(2),
-376.
สำนักงานสถิติจังหวัดกาฬสินธุ์. (2564). สถิติประชากรศาสตร์ประชากรและการเคหะจังหวัดกาฬสินธุ์. วันที่ค้นข้อมูล 2 เมษายน 2565, เข้าถึงได้จาก
สำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต. (2555). คู่มือ ความสุข 5 มิติ สำหรับผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: บริษัท บียอนด์ พับลิชชิ่ง จำกัด.
สำนักส่งเสริมและพิทักษ์ผู้สูงอายุ. (2556). คู่มือการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมสวัสดิภาพและพิทักษ์เด็ก เยาวชน ผู้ด้อยโอกาส
และผู้สูงอายุกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
อุมาพร ตรังคสมบัติ. (2553). Everest พาลูกค้นหาความนับถือตนเอง (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ซันตร้าการพิมพ์.
Chaipunyo, T. (2014). Guidelines for occupational development of the elderly in Changpuak municipality Mueang Chiang Mai district.
Master of Education, Chiang Mai: Chiang Mai University.
Coopersmith, S. (1981). The Antecedents of Self–Esteem. Polo Alto, California: Consutting Psychologisits.
Erikson, E. H. (1978). Identity and the Life Cycle. London: W.W. Norton.
Timothy, J. O., Stryker, S., & Goodman, N. (2006). Extending Self- Esteem Theoryand Research Sociological and Psychological Currents.
New York: Cambridge University Press.
United Nation. (2017). World Population Ageing. Retrieved May 25, 2022, from https://population.un.org
