การพัฒนากิจกรรมเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านหัวนาคำ อำเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านหัวนาคำ 2) พัฒนากิจกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านหัวนาคำ และ 3) ประเมินความพึงพอใจของประชาชนต่อการดำเนินกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านหัวนาคำ ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ เชิงคุณภาพโดยผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ ประชาชนทั่วไปและบุคคลของหน่วยงานในพื้นที่ที่เข้าร่วมวิจัย จำนวนทั้งสิ้น 18 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และประเด็นการสนทนากลุ่ม ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ส่วนเชิงปริมาณผู้ตอบแบบสอบถาม ได้แก่ ประชาชนทั่วไปที่เข้าร่วมกิจกรรม จำนวนทั้งสิ้น 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า:
- 1. สภาพปัญหาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านหัวนาคำ ประกอบด้วย ด้านเศรษฐกิจ มีรายได้
ไม่เพียงพอและมีภาระหนี้สิน ด้านสังคม มีความเหลื่อมล้ำทางโอกาส และด้านสิ่งแวดล้อม มีปัญหามลภาวะทางอากาศจากการเผาในที่โล่ง สำหรับความต้องการพัฒนาคุณภาพชีวิต พบว่า ชุมชนต้องการพัฒนาอาชีพใหม่และฝึกทักษะการขายออนไลน์เพื่อเพิ่มรายได้ ส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต และต้องการระบบการจัดการขยะที่ถูกวิธีเพื่อลดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม - 2. การพัฒนากิจกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านหัวนาคำ ประกอบด้วย การสร้างมูลค่าเพิ่ม (กิจกรรมปลาส้มเงินล้าน), การขยายช่องทางการตลาดดิจิทัล (การฝึกอบรมขายสินค้าออนไลน์), การสร้างความยั่งยืนผ่านการสื่อสารรักษ์โลก (กิจกรรมมัคคุเทศก์รักษ์โลก)
- 3. ประชาชนในชุมชนหัวนาคำมีความพึงพอใจต่อภาพรวมของการดำเนินกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านหัวนาคำ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยประเด็นที่โดดเด่นที่สุดคือความรู้และทักษะที่ได้รับจากการเข้าร่วมกิจกรรม และการสามารถนำสิ่งที่ได้ไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กรชนก สนิทวงค์. (2565). การยกระดับคุณภาพชีวิตด้วยทุนทางวัฒนธรรม: กรณีชุมชนเมืองเก่าสบสม-หาดไคร้ อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยสังคม, 45(2), 96-116. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socialresearchjournal/article/view/268771
ชัยมงคล ศิริวารินทร์ และคณะ. (2563). ศึกษาศักยภาพ สภาพปัญหา และความต้องการในการพัฒนาชุมชน: กรณีศึกษาหมู่บ้านดงบัง หมู่ 1 ตำบลหนองสระปลา อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี. วารสารปัญญาปณิธาน, 5(1), 132-145. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/PPJ/issue/view/16635
ปฏิญญา ภูจำปา. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุเทศบาลตำบลหัวนาคำ อำเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์. ปริญญานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://fulltext.rmu.ac.th/fulltext/2565/M131533/Phuchampa%20Patinya.pdfปรางทิพย์ ภักดีคี
ไพรวัลย์. (2559). การพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนในชุมชนบ้านแสนตอ หมู่ 11 ตำบลท่าผา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง. ปริญญานิพนธ์สังคมสงเคราะห์-ศาสตรมหาบัณฑิต, คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
http://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2016/TU_2016_5705037090_4994_4008.pdf
ปาริชาติ วลัยเสถียร และคณะ. (2552). กระบวนการและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พงศ์รัตน์ ภิรมย์รัตน์, ฤาเดช เกิดวิชัย และคณะ. (2563). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนจังหวัดแพร่. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 8(4), 1492-1505. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/236834
พระครูปลัดสุวัฒนพุทธิคุณ (สุเทพ ดีเยี่ยม). (2567). นโยบายการขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชน ด้วย Soft Power เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(4), 27-38. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/download/272908/183129/1125275
พุทธศักดิ์ กำจร และวัชระ เชียงกูล. (2568). กรอบแนวทางเชิงนโยบายเพื่อการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยชุมชนในพื้นที่ชุ่มน้ำแก่งละว้า จังหวัดขอนแก่น. วารสารสังคมศาสตร์และพัฒนา, 7(4), 117-205. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/JMARD/article/download/275130/189111
ภาวิณีย์ มาตแม้น และคณะ. (2567). การพัฒนาช่องทางการจำหน่ายผ่านสื่อออนไลน์จากชุมชนในตำบลบางเล่า อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(10), 1390–1412. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/273452
สุวิมล บัวทอง และปิยนุช พรประสิทธิ์ (2567). การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวชุมชนอย่างมีส่วนร่วม กรณีศึกษาชุมชนเกาะแต้ว อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 66-94.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (หน้า 8-54).
ภาษาอังกฤษ
Julie Beadle-Brown, Glynis Murphy, and Michele DiTerlizzi. (2009). Quality of Life for the Camberwell Cohort. Journal of Applied Research in Intellectual Disabilities, 24, 380-390. https://doi.org/10.1111/j.1468-3148.2008.00473.x
UNESCO. (1981). Quality of Life: An Orientation to Population Education. New York: UNESCO.
WHO. (1995). The World Health Organization Quality of Life Assessment (WHOQOL): Position Paper from the World Health Organization. Social Science & Medicine, 41, 1403-1409.