มายาภาพแห่งความเป็นปัจเจก ใน นอร์วีเจียน วูด
บทคัดย่อ
แนวคิดเรื่องปัจเจกชนนิยมซึ่งยืนยันถึงความเท่าเทียมและเจตจำนงอันเสรีของมนุษย์ได้รับการพัฒนาขึ้นตามการเปลี่ยนแปลงของสังคมสมัยใหม่และอิทธิพลจากเศรษฐกิจแบบทุนนิยม ปัจเจกชนแต่ละคนสามารถที่จะเติมเต็มความปรารถนา และบรรลุซึ่งเป้าหมายที่เขาต้องการอย่างเป็นอิสระ ปราศจากการควบคุมหรือแทรกแซงโดยปัจจัยหรือสถาบันอื่นใดที่จะทำให้เสรีภาพของปัจเจกเหล่านั้นต้องสูญเสียไป อย่างไรก็ตาม แนวความคิดเกี่ยวกับปัจเจกชนนิยมซึ่งมักจะสร้างมายาภาพให้ปัจเจกหลงเข้าใจผิดว่าอิสรภาพเป็นอำนาจที่พวกตนพึงมีและได้รับ กลับถูกควบคุมโดยระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมและการควบคุมของสังคม งานเขียนชิ้นนี้มุ่งศึกษาการนำเสนอภาพลักษณ์ของสังคมสมัยใหม่ของประเทศญี่ปุ่นในนวนิยายเรื่อง นอร์วีเจียน วูด ของ ฮารูกิ มูราคามี เพื่ออธิบายถึงการที่ตัวละครภายในนวนิยายต้องสยบยอมต่ออิทธิพลจากระบบทุนนิยมและการควบคุมผ่านอำนาจของสังคม ซึ่งจะขับไม่เน้นให้เห็นถึงมายาภาพของความเป็นปัจเจกชนนิยมได้เป็นอย่างดี
Illusion of individualism in Norwegian Wood
The notion of individualism, which expresses human equality and free will, has developed in line with the modernization of society and the flourishing of the capitalist economy. Individuals are led to believe that they can fulfill their desires and attain their goals independently without the dominion and interference of certain influences and institutions which can deprive them of their freedom of choice. However, the promising idea of individualism, which leads individuals to believe that they have freedom and independence, is severely compromised by capitalism and social control. The objectives of this essay are to analyze the images of modern Japanese society portrayed in the novel Norwegian Wood written by Haruki Murakami and to investigate how the characters in the novel surrender to capitalist forces and social control, which then effectively expose the illusion of individualism to the reader.
ดาวน์โหลด
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
การป้องกันปัญหาด้านลิขสิทธิ์และการคัดลอกผลงาน
ผู้เขียนบทความมีหน้าที่ในการขออนุญาตใช้วัสดุที่มีลิขสิทธิ์คุ้มครองจากเจ้าของลิขสิทธิ์ ผู้เขียนบทความมีความรับผิดชอบที่จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายในการคัดลอกและทำสำเนาวัสดุที่มีลิขสิทธิ์อย่างเคร่งครัด การคัดลอกข้อความและการกล่าวพาดพิงถึงเนื้อหาจากวัสดุตีพิมพ์อื่น ต้องมีการอ้างอิงแหล่งที่มากำกับและระบุแหล่งที่มาให้ชัดเจนในส่วนบรรณานุกรม การคัดลอกข้อความหรือเนื้อหาจากแหล่งอื่นโดยไม่มีการอ้างอิงถือเป็นการละเมิดจริยธรรมทางวิชาการที่ร้ายแรง และเข้าข่ายการละเมิดลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 หากมีการฟ้องร้องดำเนินคดีใด ๆ เกิดขึ้น ผู้เขียนบทความมีความรับผิดชอบทางกฎหมายแต่เพียงผู้เดียว