วิถีเมืองและความเป็นปัจเจกในวรรณกรรณไทยร่วมสมัย: การศึกษาเปรียบเทียบ 29 กุมภา ฯ และ เด็กกำพร้าแห่งสรวงสวรรค์
บทคัดย่อ
การศึกษาเปรียบเทียบระหว่างนวนิยายเรื่อง 29 กุมภาฯ ของเกรียงไกร วชิรธรรมพรและ เด็กกำพร้าแห่งสรวงสวรรค์ของภาณุ ตรัยเวช ทำให้เข้าใจถึงสภาพของเมืองที่เข้ามากำหนดลักษณะของความเป็นปัจเจกของตัวละครในพื้นที่เมือง อย่างไรก็ตาม ในขณะที่นวนิยายเรื่อง 29 กุมภาฯ แสดงให้เห็นถึงการยอมรับซึ่งชะตากรรมของความโดดเดี่ยวและสิ้นหวัง อันเนื่องมาจากสภาพการดำรงชีวิตในเมืองที่เน้นซึ่งภาวะความเป็นปัจเจกและความแตกต่าง นวนิยายเรื่อง เด็กกำพร้าแห่งสรวงสรรค์ กลับเผยให้เห็นถึงความสามารถของตัวละครที่เข้าไปจัดการและควบคุมชะตากรรมของคนรอบข้างได้ เนื่องจากพิจารณาว่ากฎเกณฑ์และความจริงที่เกิดขึ้นในพื้นที่เมืองนั้นเป็นสิ่งประกอบสร้างของมนุษย์
Urbanism and Individuality in Contemporary Thai Literature:A Comparative Study of 29 February and Heavenly Orphans
This comparative study of 29 February(Yi Sip Kao Kum Pa) by Kriangkrai Wachirathammaporn and Heavenly Orphans (DekKampraHaengSuangsawan) by Phanu Traiwet reveals how an urban setting determines the formation of individuality among the city-dwelling characters. However, while the former displays the fatalistic acceptance of loneliness and despair that befalls all the novel’s major characters, the latter shows the ability of a character who manages to rise above such fatalism and control the fate of those around him due to his understanding that urban rules and reality are human constructs.
ดาวน์โหลด
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
การป้องกันปัญหาด้านลิขสิทธิ์และการคัดลอกผลงาน
ผู้เขียนบทความมีหน้าที่ในการขออนุญาตใช้วัสดุที่มีลิขสิทธิ์คุ้มครองจากเจ้าของลิขสิทธิ์ ผู้เขียนบทความมีความรับผิดชอบที่จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายในการคัดลอกและทำสำเนาวัสดุที่มีลิขสิทธิ์อย่างเคร่งครัด การคัดลอกข้อความและการกล่าวพาดพิงถึงเนื้อหาจากวัสดุตีพิมพ์อื่น ต้องมีการอ้างอิงแหล่งที่มากำกับและระบุแหล่งที่มาให้ชัดเจนในส่วนบรรณานุกรม การคัดลอกข้อความหรือเนื้อหาจากแหล่งอื่นโดยไม่มีการอ้างอิงถือเป็นการละเมิดจริยธรรมทางวิชาการที่ร้ายแรง และเข้าข่ายการละเมิดลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 หากมีการฟ้องร้องดำเนินคดีใด ๆ เกิดขึ้น ผู้เขียนบทความมีความรับผิดชอบทางกฎหมายแต่เพียงผู้เดียว