พฤติกรรมค่าความถี่มูลฐานของสระในคำสองพยางค์ภาษามลายูถิ่นปัตตานีและ ภาษาอูรักลาโวยอ์
คำสำคัญ:
ภาษามลายูถิ่นปัตตานี, ภาษาอูรักลาโวยอ์, ค่าความถี่มูลฐาน, พยางค์เน้น, พยางค์ลงน้ำหนัก, ภาษาระดับเสียง-ลงเสียงหนักเบา, Pattani Malay, Urak Lawoi’, fundamental frequency, long initial consonant, stressบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมค่าความถี่มูลฐานของสระในคำสองพยางค์ภาษามลายูถิ่นปัตตานีและภาษาอูรักลาโวยอ์ โดยวิเคราะห์การออกเสียงของผู้บอกภาษา ภาษาละ 7 คน ด้วยวิธีการทางกลสัทศาสตร์ จากผลการวิจัย พบว่า ค่าความถี่มูลฐานของสระในพยางค์เน้นที่มีพยัญชนะต้นเสียงยาวในภาษามลายูถิ่นปัตตานีสูงกว่าของสระในพยางค์ไม่เน้นที่มีพยัญชนะต้นเสียงสั้นส่วนในภาษาอูรักลาโวยอ์ พบว่า สระในพยางค์เน้นมีค่าความถี่มูลฐานสูงกว่าของสระในพยางค์ไม่เน้น ผลการวิเคราะห์ทางกลสัทศาสตร์ สะท้อนให้เห็นว่าพยางค์เน้นในภาษามลายูถิ่นปัตตานีและภาษาอูรักลาโวยอ์มีระดับเสียงสูงกว่าพยางค์ไม่เน้น รูปแบบดังกล่าวสอดคล้องกับความสัมพันธ์ระหว่างระดับเสียงสูงกับพยางค์ลงน้ำหนักในภาษาระดับเสียง-ลงเสียงหนักเบา เช่น ภาษาญี่ปุ่น ที่เคยมีผู้ศึกษาไว้
The fundamental frequency behavior of vowels in disyllabic words in Pattani Malay and Urak Lawoi’
Natthaphon Phuengnoi
The aim of this study is to investigate the fundamental frequency behavior of vowels in disyllabic words in Pattani Malay and Urak Lawoi’ by analysing recordings of test words spoken by seven native speakers of each language. The results show that the fundamental frequency of vowels in stressed syllables with a long initial consonant in Pattani Malay is higher than that in unstressed syllables with a short initial consonant. In Urak Lawoi’, the fundamental frequency of vowels in stressed syllables is also higher than that in unstressed syllables. These findings indicate that vowels in stressed syllables of both languages have a higher pitch than unstressed syllables. The fundamental frequency behavior found in this research conforms to the relation between the high pitch and accented syllables in pitch-accent languages, such as Japanese, as shown in other previous studies.
ดาวน์โหลด
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
การป้องกันปัญหาด้านลิขสิทธิ์และการคัดลอกผลงาน
ผู้เขียนบทความมีหน้าที่ในการขออนุญาตใช้วัสดุที่มีลิขสิทธิ์คุ้มครองจากเจ้าของลิขสิทธิ์ ผู้เขียนบทความมีความรับผิดชอบที่จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายในการคัดลอกและทำสำเนาวัสดุที่มีลิขสิทธิ์อย่างเคร่งครัด การคัดลอกข้อความและการกล่าวพาดพิงถึงเนื้อหาจากวัสดุตีพิมพ์อื่น ต้องมีการอ้างอิงแหล่งที่มากำกับและระบุแหล่งที่มาให้ชัดเจนในส่วนบรรณานุกรม การคัดลอกข้อความหรือเนื้อหาจากแหล่งอื่นโดยไม่มีการอ้างอิงถือเป็นการละเมิดจริยธรรมทางวิชาการที่ร้ายแรง และเข้าข่ายการละเมิดลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 หากมีการฟ้องร้องดำเนินคดีใด ๆ เกิดขึ้น ผู้เขียนบทความมีความรับผิดชอบทางกฎหมายแต่เพียงผู้เดียว