การเลือกใช้ฉันท์เพื่อแสดงรสในวรรณคดีสันสกฤต:

ศึกษาเฉพาะบทละครเรื่อง รัตนาวลี ของพระเจ้าศรีหรรษวรรธนะ

ผู้แต่ง

  • อรุณวรรณ คงมีผล คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

รัตนาวลี, ฉันท์, รส, บทละครสันสกฤต, นาฏยศาสตร์

บทคัดย่อ

ปัจจุบันงานวิจัยที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างฉันท์กับรสในกวีนิพนธ์สันสกฤตมีอยู่ค่อนข้างจำกัด บทความวิจัยนี้มุ่งศึกษาการเลือกใช้ฉันท์เพื่อแสดงรสในบทละครสันสกฤตเรื่อง รัตนาวลี ของพระเจ้าศรีหรรษวรรธนะ ผู้วิจัยได้เก็บตัวอย่างฉันท์ที่แสดงรส 13 บท มาแปลจากสันสกฤตเป็นไทย วิเคราะห์รส รูปแบบฉันทลักษณ์ ตลอดจนคุณสมบัติของเสียงในตัวอย่างฉันท์ และใช้ทฤษฎีการประพันธ์จากตำรานาฏยศาสตร์ โดยเฉพาะทฤษฎีเกี่ยวกับรสและฉันทลักษณ์มาเป็นเครื่องมือวิเคราะห์ข้อมูลการศึกษาพบฉันท์แสดงศฤงคารรสมากที่สุด รองลงมาคือกรุณรส อัทภุตรส เราทรรส วีรรส และภยานกรส ตามลำดับ รูปแบบฉันทลักษณ์ของร้อยกรองแต่ละบทมีธรรมชาติแตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องจำนวนรวมพยางค์ ความแตกต่างระหว่างจำนวนพยางค์ลฆุ-คุรุ ตลอดจนจังหวะและความถี่ของพยางค์ลฆุ-คุรุ อีกทั้งมีความสัมพันธ์กับการแสดงรสอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนคุณสมบัติของเสียงสระและพยัญชนะที่ใช้ก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลต่อความไพเราะและการสร้างความรู้สึกซาบซึ้งในบทประพันธ์ ทั้งหมดนี้เป็นไปตามทฤษฎีในนาฏยศาสตร์ จึงอาจกล่าวได้ว่า กวีผู้ประพันธ์บทละครเรื่องรัตนาวลีเลือกใช้ฉันท์ในบทประพันธ์โดยคำนึงถึงความสัมพันธ์ระหว่างอารมณ์ความรู้สึกของบทกวีกับจังหวะของฉันทลักษณ์

ประวัติผู้แต่ง

อรุณวรรณ คงมีผล, คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สาขาวิชาภาษาเอเชียใต้ ภาควิชาภาษาตะวันออก

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

Chonlaphatsorn Binibrohim ชลภัสสรณ์ บินอิบรอฮีม. (2014). Kan sueksa wikhro bot lakhon Sanskrit rueang Rattanawali khong Phrachao Sihansawanthana การศึกษาวิเคราะห์บทละครสันสกฤตเรื่องรัตนาวลี ของ พระเจ้าศรีหรรษวรรธนะ [An analytical study of the Sanskrit drama Ratnāvalī of Śrīharṣavardhana] [Master thesis, Silpakorn University]. DSpace at Silpakorn University. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/607

Pitchayawut Kumpiro พิชญาวุฒิ กุมภิโร. (2020). Vasantikasvapna: Kan datplaeng A Midsummer Night’s Dream khong Shakespeare pen lakhon Sanskrit วาสันติกสวัปนะ: การดัดแปลง A Midsummer Night’s Dream ของเชกสเปียร์เป็นละครสันสกฤต [Vāsantikasvapna: An adaptation of Shakespeare’s A Midsummer Night’s Dream to Sanskrit Drama] [Master thesis, Chulalongkorn University]. CUIR. https://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/78668

ภาษาต่างประเทศ

Bhattacharya, S. (2011). Harshavardhana. In I. N. Choudhuri (Ed.), Encyclopaedia of Indian literature: Devraj to Jyoti (Vol. II, pp. 2124-2125). Sahitya Akademi.

Geethakumary, K. K.. (2002). Metre in Sanskrit - A study with special reference to Vṛttavārtika of Rāmapānivāda [Doctoral dissertation, Sree Sankaracharya University of Sanskrit].Shodhganga. http://hdl.handle.net/10603/136034

Kale, M.R. (2002). The Ratnāvalī of Śrī Harṣa-Deva. Motilal Banarsidass.

Kar, G. (1997). A critical study of Harṣa as a dramatist [Doctoral dissertation, Sambalpur University]. Shodhganga. http://hdl.handle.net/10603/187206

Macdonell, A. A. (2004). A Vedic grammar for students. Motilal Banarsidass.

Mishra, M. (1977). Metres of Kālidāsa. Tara Prakashan.

Mishra, S. (2011). Chandovallarī: A handbook of Sanskrit prosody. Sri Aurobindo Ashram Press.

Monier-Williams, M. (1988). A Sanskrit-English dictionary: Etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages. Oxford University Press.

Nariman, G. K., Jackson, A. V. W., & Ogden, C. J. (1923). Priyadarśikā: A Sanskrit drama by Harsha. Columbia University Press.

Sahasrabudhe, S. (1949). Harsha the dramatist: A study of Sanskrit dramas Priyadarsika, Ratnawali and Nagananda [Doctoral dissertation, Banaras Hindu University]. Shodhganga. https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/283543

Saikia, J. (2013). Ratnāvalī Nāṭikā of Śrīharṣadeva: A critical study [Doctoral dissertation, Gauhati University]. Shodhganga. http://hdl.handle.net/10603/115387

Sharma, H. D. (2004). Inter-relation between sentiment, embellishment and metrical arrangement in Sanskrit poetry. INDOLOGICA TAURINENSIA: The Online Journal of the International Association of Sanskrit Studies, 30, 265-278. http://www.asiainstitutetorino.it/Indologica/volumes/vol30/21_Sharma-Hari-Dutt.pdf

Warder, A. K. (1990). Indian Kāvya literature volume two: The origins and formation of classical Kāvya. Motilal Banarsidass.

Whitney, W. D. (1969). Sanskrit grammar: Including both, the classical language and the older dialects, of Veda and Brahmana. Motilal Banarsidass.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-28

รูปแบบการอ้างอิง

คงมีผล อ. (2025). การเลือกใช้ฉันท์เพื่อแสดงรสในวรรณคดีสันสกฤต: : ศึกษาเฉพาะบทละครเรื่อง รัตนาวลี ของพระเจ้าศรีหรรษวรรธนะ. วารสารอักษรศาสตร์, 54(2), 25–58. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jletters/article/view/279899

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย / บทความวิชาการ