การแปลการกของคำนามในภาษากรีกเป็นภาษาจีน:
กรณีศึกษาพระคริสตธรรมคัมภีร์ พระกิตติคุณมัทธิว 5-7
คำสำคัญ:
ภาษากรีกในพระคัมภีร์, ภาษาจีน, การก, การแปลภาษาจีน, การแปลคัมภีร์ทางศาสนาบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแปลการกของคำนามในภาษากรีกเป็นภาษาจีน โดยใช้กรณีศึกษาจากพระคริสตธรรมคัมภีร์ฉบับแปลภาษาจีน ฉบับยูเนียน ในพระธรรมมัทธิว บทที่ 5-7 ผลการศึกษาพบว่า พระคริสตธรรมคัมภีร์ฉบับแปลภาษาจีนนั้น มีรูปแบบการแปลการกของคำนามภาษากรีก 4 รูปแบบหลัก ได้แก่ การแปลตรง การแปลแบบละบางส่วน การแปลแบบเรียบเรียงใหม่ และการละไว้ไม่แปล เมื่ออภิปรายเปรียบเทียบกับการแปลคัมภีร์ทางศาสนาเป็นฉบับภาษาจีนในยุคก่อนหน้า พบว่าการแปลพระคริสตธรรมคัมภีร์มีรูปแบบและมาตรฐานการแปลที่เปิดกว้างและหลากหลายมากขึ้น โดยไม่ยึดติดกับตัวบทจนเกินความจำเป็น แต่มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบการนำเสนอตามยุคสมัย
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
Ezra Mothanaprakoon เอษรา โมทนาพระคุณ. (2005). Tham khwam khaochai phasa Greek ทำความเข้าใจภาษากรีก [Understanding Greek]. Kanok Bannasan.
Kanokporn Numtong กนกพร นุ่มทอง. (2011). Tamra kanplae phasa Thai pen phasa Chin ตำราการแปลภาษาไทยเป็นภาษาจีน [Thai-Chinese Translation Textbook] (2nd ed.). Confucious Institute of Kasetsart University.
Pranote Buskornreungrat & Surasak Kitiruangsaeng ประณต บุษกรเรืองรัตน์ และสุรศักดิ์ กิติเรืองแสง. (2007). Waiyakorn phasa Greek khong phanthasanya mai ไวยากรณ์ภาษากรีกของพันธสัญญาใหม่ [New Testament Greek grammar]. Bangkok Institute of Theology an affiliate of Christian University.
Saman Kaewruang & Sanit Sinak สมาน แก้วเรือง และสานิตย์ สีนาค. (2021). Nathi khong karok nai phasa Hindi lae khwammai nai phasa Thai หน้าที่ของการกในภาษาฮินดี และความหมายในภาษาไทย [The function of Cases in Hindi and their meaning in Thai]. Warasarn puttha sangkhom wittaya paritat วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์ [Journal of Buddhistic Sociology], 6(1), 133-147
Sinchai Chaojaroenrat ศิลป์ชัย เชาว์เจริญรัตน์. (2007). Samruat Phrakhamphi สำรวจพระคัมภีร์ [Explore the Bible]. Chruch Education and Development.
Thailand Bible Society สมาคมพระคริสตธรรมไทย. (2011). Phrakhamphi Chabap mattrathan 2011 พระคัมภีร์ฉบับมาตรฐาน 2011 [Thai Standard Bible 2011]. YouVersion. Retrived July 7, 2022, from https://www.bible.com/th/versions/174-THSV11-
ภาษาต่างประเทศ
Chinese Bible 中文聖經:和合本. (n.d.). Heheben (1919) 和合本 (1919) [Chinese Union Version (1919)]. Bible Bento. Retrieved July 16, 2022, from https://biblebento.com/cuvs/cuvs.html
Croy, N. C. (1999). A primer of Biblical Greek. William B. Eerdmans Publishing.
Li, B. H. 李博寒. (2019). Hanyi Fojing dui Fanyu Conggedefanyi --- yi he weili 汉译佛经对梵语从格的翻译———以《无量寿经》和《维摩诘经》为例 [The translation of Sanskrit Ablative Case in the Chinese translations of Buddhist scriptures: A case of “The Larger Sukhāvatīvyūha Sūtra” and “VimalakīrtiNirdeśa Sūtra”]. Zhejiang Shifan Xueyuan daxue xuebao 浙江师范大学学报 [Journal of Zhejiang Normal University], 44, 27-35.
Liu, J. 刘俊. (2008). Shengjing Fanyishi 圣经翻译史 [History of Bible translating]. Jilinsheng jiaoyu xueyuan xuebao吉林省教育学院学报 [Journal of College of Education of Jilin] 24, 78-79.
Scrivener, F. H. A. (1894). Textus Receptus Greek New Teastament. Textus Receptus Bibles. Retrieved July 7, 2022, from https://textusreceptusbibles.com/Scrivener
You, C. R. 尤垂然. (2019). jianzhi hefanyichelue (xia)《和合本》 简史和翻译策略（下）[A brief history and translation of “Chinese Union Version” (Part 2)]. Christian Weekly. Retrieved July 12, 2023, From http://www.christianweekly.net/2019/ta2037780.htm
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
การป้องกันปัญหาด้านลิขสิทธิ์และการคัดลอกผลงาน
ผู้เขียนบทความมีหน้าที่ในการขออนุญาตใช้วัสดุที่มีลิขสิทธิ์คุ้มครองจากเจ้าของลิขสิทธิ์ ผู้เขียนบทความมีความรับผิดชอบที่จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายในการคัดลอกและทำสำเนาวัสดุที่มีลิขสิทธิ์อย่างเคร่งครัด การคัดลอกข้อความและการกล่าวพาดพิงถึงเนื้อหาจากวัสดุตีพิมพ์อื่น ต้องมีการอ้างอิงแหล่งที่มากำกับและระบุแหล่งที่มาให้ชัดเจนในส่วนบรรณานุกรม การคัดลอกข้อความหรือเนื้อหาจากแหล่งอื่นโดยไม่มีการอ้างอิงถือเป็นการละเมิดจริยธรรมทางวิชาการที่ร้ายแรง และเข้าข่ายการละเมิดลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 หากมีการฟ้องร้องดำเนินคดีใด ๆ เกิดขึ้น ผู้เขียนบทความมีความรับผิดชอบทางกฎหมายแต่เพียงผู้เดียว
