หลักพุทธจิตวิทยากับการพัฒนาศักยภาพในการทำงานของบุคลากรเทศบาล ตำบลปักธงชัย อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาการทำงานของบุคลากรในเทศบาลตำบลปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา 2) เพื่อศึกษาหลักพุทธจิตวิทยาในการส่งเสริมศักยภาพการทำงานของบุคลากรในเทศบาลตำบลปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา 3) เพื่อศึกษาแนวทางหลักพุทธจิตวิทยาในการส่งเสริมศักยภาพการทำงานของบุคลากรในเทศบาลตำบลปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยใช้วิจัยเชิงคุณภาพและเครื่องมือที่สำคัญคือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก โดยกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหารระดับสูง บุคลากรที่มีประสบการณ์ทำงานในเทศบาล ผู้เชี่ยวชาญด้านพุทธศาสนาและพุทธจิตวิทยา รวมถึงตัวแทนจากชุมชน
รวมทั้งสิ้น 20 คน
ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันและปัญหาการทำงานของบุคลากรในเทศบาลตำบลปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา พบว่าส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการขาดแรงจูงใจในการทำงาน ขาดการพัฒนาในด้านจิตใจ และมีปัญหาการสื่อสารภายในองค์กร ซึ่งส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานที่ลดลงและเกิดความเครียดในที่ทำงาน 2. หลักพุทธจิตวิทยาในการส่งเสริมศักยภาพการทำงานของบุคลากรในเทศบาลตำบลปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา พบว่า การเจริญสติและการปฏิบัติตามหลักอิทธิบาท 4 สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาศักยภาพของบุคลากรได้อย่างมีประสิทธิภาพ การฝึกฝนจิตใจให้มีสมาธิและความสงบ รวมถึงการรู้ตัวเองจะช่วยลดความเครียดและส่งเสริมสภาพแวดล้อมการทำงานที่ดีขึ้น การประยุกต์ใช้หลักธรรมพุทธศาสนาในการทำงานช่วยให้บุคลากรมีการรับรู้ในตนเองและปฏิบัติตามหลักธรรมที่ช่วยในการพัฒนาและแก้ไขปัญหาภายในองค์กร 3. แนวทางหลักพุทธจิตวิทยาในการส่งเสริมศักยภาพการทำงานของบุคลากรในเทศบาลตำบลปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา พบว่า
การจัดกิจกรรมฝึกอบรมและพัฒนาตนเองตามหลักพุทธจิตวิทยา เช่น การฝึกสติและสมาธิ การพัฒนาอิทธิบาท 4 ทำให้บุคลากรสามารถลดความขัดแย้งในองค์กรและพัฒนาพฤติกรรมการทำงานในทิศทางที่ดีขึ้น โดยมีความรับผิดชอบในงานของตนเองและผู้อื่น รักษาคุณภาพของงานและใช้สติในการจัดการกับปัญหาหรือความเครียดที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ยังช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในทีมงานและเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานในสภาวะที่ท้าทายได้อย่างมีประสิทธิภาพการนำหลักพุทธจิตวิทยามาประยุกต์ใช้ในองค์กรภาครัฐจึงสามารถช่วยส่งเสริมการพัฒนาศักยภาพการทำงานของบุคลากรในเทศบาลตำบลปักธงชัยได้อย่างยั่งยืนและมีประสิทธิผล
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เกษม ศิริสัมพันธ์. (2564). การบริหารงานภาครัฐในยุคเปลี่ยนผ่าน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เสฐียรพงษ์ วรรณปก. (2562). หลักธรรมและจิตวิทยาแนวพุทธกับการดำเนินชีวิต. กรุงเทพฯ: ธรรมสัทธา.
จำนงค์ อภิวัฒนสิทธิ์. (2545). สังคมวิทยาตามแนวพุทธศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จิราภา เต็งไตรรัตน์ และคณะ. (2552). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐกุล ภูกลาง. (2561). การพัฒนาศักยภาพการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไปในมหาวิทยาลัย ราชภัฏมหาสารคาม (รายงานวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ทิพาวดี เมฆสวรรค์. (2543). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: เพื่อการปฏิรูประบบราชการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการเพื่อการปฏิรูประบบราชการ.
นพนันท์ รัตนวงศา. (2565). ภาวะผู้นำและความเครียดในการทำงานของบุคลากรภาครัฐ. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
บรรเจิด สิงคะเนติ. (2563). หลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีกับการปฏิบัติราชการ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
พระณธีร์วิชญ์ คมฺภีรปญฺโญ (วรโภคินธนะโชค). (2559). การพัฒนาสมรรถนะหลักของบุคลากรเทศบาลในยุคโลกาภิวัตน์ตามหลักพุทธธรรม (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2563). พุทธจิตวิทยาและการพัฒนาชีวิต. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2562). จิตวิทยาพุทธศาสตร์กับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วาสนา ม่วงแนม. (2560). รูปแบบการเสริมสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่มีประสิทธิภาพของ ข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 11 (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สมคิด บุญเรือง. (2563). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในองค์การภาครัฐยุคใหม่. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมภาร พรมทา. (2563). พุทธปรัชญาจิตวิทยาและการพัฒนาตนเอง. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.