กระบวนการปรึกษาเชิงพุทธ สำหรับผู้ป่วยเรื้อรัง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบกระบวนการปรึกษาเชิงพุทธสำหรับผู้ป่วยเรื้อรังจากประสบการณ์และมุมมองของพระสงฆ์และผู้ให้การปรึกษา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้าง ผู้ให้ข้อมูลสำคัญได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยพระสงฆ์และบุคลากรผู้มีประสบการณ์ด้านการเยียวยาจิตใจ การให้คำปรึกษาออนไลน์ หรือการดูแลผู้ป่วยเรื้อรังและผู้ป่วยระยะท้าย จำนวน 9 รูป/คน ดังนั้น ข้อค้นพบของงานวิจัยนี้จึงเป็นการสังเคราะห์รูปแบบจากมุมมองของผู้ให้การปรึกษา มิใช่ข้อมูลจากผู้ป่วยเรื้อรังโดยตรง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา การจัดหมวดหมู่ข้อมูล และการสร้างข้อสรุปแบบอุปนัย
ผลการศึกษาพบว่า กระบวนการปรึกษาเชิงพุทธสำหรับผู้ป่วยเรื้อรังสามารถอธิบายเป็น “รูปแบบ 5P” ซึ่งบูรณาการหลักธรรม กระบวนการเยียวยา และเครื่องมือออนไลน์เพื่อช่วยให้ผู้รับการปรึกษาเข้าใจความทุกข์ เผชิญความเจ็บป่วย และเตรียมใจต่อชีวิตและความตายอย่างมีสติและสงบ รูปแบบดังกล่าวประกอบด้วย 5 องค์ประกอบที่สัมพันธ์กัน ได้แก่ 1) Psychology of Buddhism (จิตวิทยาเชิงพุทธ) เป็นแกนคิดทางธรรม เช่น ไตรลักษณ์ อริยสัจ มรณานุสติ กรรม และปฏิจจสมุปบาท 2) Process (กระบวนการให้คำปรึกษา) เป็นลำดับขั้นตอน 5 ขั้น ได้แก่ การสร้างพื้นที่ปลอดภัย การเปิดใจรับทุกข์ การเชื่อมโยงธรรมะ การฝึกสติภาวนา และการเตรียมใจจากไปอย่างสงบ 3) Practice (แนวทางการนำไปใช้จริง) เป็นวิธีการปฏิบัติในบริบทออนไลน์ เช่น การฟังอย่างลึกซึ้ง การตั้งคำถามเชิงบวก การภาวนา และกิจกรรมกลุ่ม 4) Person (ผู้ให้และผู้รับการปรึกษา) เป็นเงื่อนไขด้านความสัมพันธ์เชิงเมตตา ปัญญา และความไว้วางใจ และ 5) Preparation for Departure (การเตรียมพร้อมต่อการจากไป) เป็นผลลัพธ์เชิงจิตวิญญาณที่ช่วยลดความกลัว ทบทวนคุณค่าชีวิต และวางใจต่อความไม่เที่ยงอย่างมีความหมาย
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ แสงซื่อ, วรางคณา โสมะนันทน์ และ มฤษฏ์ แก้วจินดา. (2567). การปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบออนไลน์ตามทฤษฎีเผชิญความจริงต่อความเครียดสำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 8(2), 224.
กรมสุขภาพจิต. (2568). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. กองยุทธศาสตร์และแผนงาน กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2567, จาก https://dmh-elibrary.org/items/show/2113
กองพัฒนาข้อมูลและตัวชี้วัดสังคม. (2567). สถานการณ์ทางสังคมที่สำคัญ: Mental Health ปัญหาสำคัญที่ต้องเฝ้าระวัง. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2567, จาก https://www.nesdc.go.th/download/Social/ Social_Report/2567_article_q1_001.pdf
กัญกร คำพรรณ์, สิริวัฒน์ ศรีเครือดง และ สุวัฒสัน รักขันโท. (2565). การฟังอย่างลึกซึ้งเพื่อเยียวยาความทุกข์ตามหลักพุทธจิตวิทยา. วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ประยุกต์เพื่อสังคม, 8(1), 309–328.
ชนิตา ตันไพบูลย์. (2562). ผลของกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาแนวพุทธต่อสุขภาวะทางจิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎศรีสะเกษ. วารสารวิชาการ, 13(1), 126.
ณัฐวร เมฆมัลลิกา. (ม.ป.ป.). ประสบการณ์ของผู้ให้การปรึกษาแนวพุทธในการพัฒนาความร่วมมือเชิงบำบัด. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2567, จาก https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/4213/
ไทยรัฐ. (2567). คนไทยเครียดสะสม มีปัญหาสุขภาพจิต พุ่ง 10 ล้านคน สูงกว่าค่าเฉลี่ยโลก 7 ใน 10 วัยทำงานกำลัง “หมดไฟ”. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2567, จาก https://www.thairath.co.th/money/ economics/thai_economics/2788883
นวลวรรณ พูนวสุพลฉัตร และคณะ. (2563). การวิเคราะห์สังเคราะห์องค์ความรู้และกระบวนการให้การปรึกษาเชิงพุทธจิตวิทยา. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 16(2), 79–80.
บุญมี แก้วตา และคณะ. (2562). ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักไตรลักษณ์กับความผาสุกทางจิตวิญญาณ. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 10(2), 447–448.
ประทีป พืชทองหลาง. (2567). พุทธวิธีการให้คำปรึกษา: พุทธิปัญญาเพื่อการแก้ปัญหาชีวิตมนุษย์. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2567, จาก https://www.undv.org/vesak2012/thaipdf/023.pdf
พรเมธินท์ ฐิติพงษ์วรภัทร, ประสิทธิ์ แก้วศรี และ พระครูสังฆรักษ์เอกภัทร อภิฉนุโท. (2565). ผลการใช้โปรแกรมการปรึกษาแบบกลุ่มเชิงพุทธเพื่อเสริมสร้างการคิดเร้ากุศลของเด็กวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร ภาษาและวัฒนธรรม, 2(2), 34.
พระใบฎีกากิตติพงษ์ สีลสุทฺโธ, พระมหาสุเทพ สุทฺธิญาโณ และ สุวัฒสัน รักขันโท. (2564). การพัฒนารูปแบบและกระบวนการปรึกษาตามแนวพุทธจิตวิทยาเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงสุขภาพจิต. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 7(1), 55–70.
พราวพิมล กิตติวงศ์วิชัย. (2566). ผลของการทำสมาธิบำบัดต่อความวิตกกังวลและความผาสุกทางจิตวิญญาณของผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 20(1), 216.
รมิตา ปิยะศิริมานันทร์, เพริศพรรณ แดนศิลป์, และ อริสา สุมามาลย์. (2567). ประสบการณ์การรับมือกับความทุกข์ของผู้ปฏิบัติงานการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวพุทธ. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 30(1), 67.
วริทธิ์ตา จารุจินดา. (2561). การลดความวิตกกังวลเกี่ยวกับความตายด้วยหลักพุทธจิตวิทยา. วารสารพุทธจิตวิทยา, 3(1), 1–12.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). การให้คำปรึกษา. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุทธิชัย ศรีรัตนวงศ์. (2561). การให้คำปรึกษาเชิงพุทธ. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 4(2), 1.
Policy Watch. (2567). คาดคนไทยป่วยสุขภาพจิตมากกว่าผู้รับการรักษา 5 เท่า. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2567, จาก https://policywatch.thaipbs.or.th/article/life-35