ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา1) ระดับความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษา 2) ระดับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษา 3) ปัจจัยที่พยากรณ์ความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษา และ 4) แนวทางการเสริมสร้างความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1- 4 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 330 คน โดยการเลือกแบบเจาะจงตามสูตรของทาโร ยามาเน่ (Taro Yamane) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าการถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่านักศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงร้อยละ 67.19 ระดับชั้นปีที่ 4 ร้อยละ 27.40 และมีผลการเรียนเฉลี่ยสะสมระหว่าง 3.0–3.50 ร้อยละ 42.55 ตามลำดับ ความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ปัจจัยทุกด้าน ได้แก่ ด้านการปรับตัว ด้านครอบครัว ด้านการจัดการเรียนการสอน ด้านความสัมพันธ์กับเพื่อน ด้านอาจารย์ผู้สอน และด้านสภาพแวดล้อม มีอิทธิพลต่อความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาอยู่ในระดับมากและพบว่าปัจจัยทุกด้านสามารถร่วมกันพยากรณ์ความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาได้ร้อยละ 57.50 (R2= 0.575) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สำหรับแนวทางการเสริมสร้างความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาเรียงตามลำดับความถี่ 5 อันดับได้แก่ การบริหารจัดการเวลาอย่างเหมาะสม การรู้จักปรับตัวได้ทุกที่ทุกเวลาเพื่อการเรียนรู้อย่างมีความสุข การฝึกมองโลกในแง่ดีและคิดบวกเสมอการวางแผนและกำหนดเป้าหมายในสิ่งที่ต้องการทำให้ชัดเจน และการสร้างแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ให้กับตนเองอยู่เสมอ ๆ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิติพงษ์ เรือนเพ็ชร และคณะ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียนของนิสิตมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตบุรีรัมย์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 17(3), 797–810.
กิ่งแก้ว ศิริหล้า และคณะ. (2560). ความสุขในการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 25 ที่เข้าโครงการลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้.วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 16(2), 137–145.
ขนิษฐา บุญมาวงษา. (2561). ความสุขในการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
จีรทัช ใจจริง และคณะ. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียนของนิสิตชั้นปีที่ 1 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 28(1), 29–47.
ธนพล บรรดาศักดิ์ และคณะ. (2560). ความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 5(1), 357–369.
ธัญณชน ใจบุญตัน และคณะ. (2561). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความสุขในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(1),
–14.
นัฐนรี ศรีชัย และคณะ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 10(1), 177–191.
ปิยะมาส ตัณฑะตะนัย. (2560). ปัจจัยคัดสรรที่ส่งผลต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนักเรียนเตรียมทหาร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
พิทักษ์ สุพรรโณภาพ และ ทิพย์วรรณ สุขใจรุ่งวัฒนา. (2567). แนวทางการพัฒนาความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาวิชาชีพครูในเขตภูมิภาคตะวันตก. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 30(2), 239–255.
เมษา นวลศรี. (2562). การวิเคราะห์ความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(2), 223–243.
ยุภาพร นอกเมือง และ เมษา นวลศรี. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(3), 101–112.
สิริกุล กิตติมงคลชัย. (2562). การพัฒนามาตรวัดความสุขในการเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการศึกษา). คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อโณทัย ธีระที. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียนของนิสิตมหาวิทยาลัยบูรพา (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York, NY: Harper & Collins.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York, NY: Harper & Row.
