แนวทางการพัฒนาหลักสูตรตามแนวคิดการสอนแบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) และแนวคิด Soft Power เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร และการทูตสาธารณะ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาในการจัดการเรียนการสอนที่เสริมทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและทักษะการทูตสาธารณะของ ศึกษานิเทศก์ ผู้บริหาร และครูผู้สอนภาษาอังกฤษชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) ศึกษาปัญหาในการส่งเสริมแนวคิด Soft Power เกี่ยวกับมรดกทางวัฒนธรรมภาคเหนือตอนบนของนักวิชาการวัฒนธรรม 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาหลักสูตรตามแนวคิดการสอนแบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) และแนวคิด Soft Power เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ศึกษานิเทศก์ 1 คน ผู้บริหาร 1 คน ครูผู้สอน 3 คน และนักวิชาการวัฒนธรรม 3 คน ใช้แบบสัมภาษณ์ประเด็นคำถามปลายเปิดที่ใช้ในการสนทนากลุ่ม (Focus Group)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาที่พบ คือ ผู้เรียนขาดความมั่นใจในการใช้ภาษาอังกฤษ คลังศัพท์ไม่เพียงพอ มีปัญหาการฟังและออกเสียง ครูไม่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อกลาง เน้นสอนไวยากรณ์และท่องจำ ขาดเทคนิคการสอนใหม่ และงบประมาณจ้างครูต่างชาติจำกัด ด้านการทูตสาธารณะ นักเรียนขาดทักษะพูดโน้มน้าวใจในบุคลิกภาพ ท่าทาง น้ำเสียง และการนำเสนอบทเรียนสู่สังคมภายนอก 2) ปัญหาที่พบ คือ นักเรียนและผู้ปกครองให้ความสำคัญกับมรดกทางวัฒนธรรมน้อย ขาดการต่อยอดเป็นอาชีพ การไม่ลงพื้นที่ศึกษาจริงทำให้นักเรียนขาดแรงจูงใจและความสนใจ ส่วนประเด็นส่งเสริมแนวคิด Soft Power (5F) เกี่ยวกับมรดกทางวัฒนธรรมภาคเหนือตอนบน ได้แก่ Fashion คือ ผ้าม่อฮ่อม จังหวัดแพร่, Food คือ หลนปลาส้ม จังหวัดพะเยา, Festival คือ งานสลุงหลวง จังหวัดลำปาง, Film คือ ฟ้อนล่องน่าน จังหวัดน่าน และ Fighting คือ ฟ้อนเจิง ฟ้อนดาบ จังหวัดเชียงใหม่ 3) แนวทางการพัฒนาหลักสูตรตามแนวคิดการสอนแบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) และแนวคิด Soft Power เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและการทูตสาธารณะ พบว่า ครูควรใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อกลาง ส่งเสริมผ่านกิจกรรมในชีวิตประจำวัน ส่งเสริมให้นักเรียนมีความรู้พื้นฐานวัฒนธรรมและศิลปะท้องถิ่น ลงพื้นที่ศึกษาจริง และนำเสนอผ่านสื่อออนไลน์โดยใช้ภาษาอังกฤษ ส่งเสริมการสื่อสารโน้มน้าวใจในบุคลิกภาพ ท่าทาง และน้ำเสียง ครูควรสลับใช้ภาษาถิ่น ภาษาไทยกลางและอังกฤษ เพื่อสร้างบรรยากาศการเรียนที่น่าสนใจ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงวัฒนธรรม. (2564). การขับเคลื่อนนโยบาย THAI 5F Soft Power. สืบค้นจาก https://www.m-culture.go.th/
กระทรวงวัฒนธรรม. (2566). วัฒนธรรมสร้างชาติ: แนวทางการพัฒนามรดกทางวัฒนธรรมเพื่อความยั่งยืน. กรุงเทพฯ: กระทรวงวัฒนธรรม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560a). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560b). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กัลยา จันทร์พราหมณ์. (2562). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ) ตามแนวการสอนแบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ราชกิจจานุเบกษา. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2545).
ราชกิจจานุเบกษา, 116(74 ก), 1–19.
สกาว พิมพิรัตน์. (2551). การส่งเสริมแรงจูงใจและความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษโดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นเนื้อหาท้องถิ่น (การค้นคว้าแบบอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Coyle, D., Hood, P. & Marsh, D. (2010). CLIL: Content and language integrated learning. Cambridge, England: Cambridge University Press.
Kong, L. (2019). Exploring China’s soft power: Manifestations of the Chinese dream in contemporary practices of cultural diplomacy (Doctoral dissertation). University of York.
Nye, J. S., Jr. (2004). Soft power: The means to success in world politics. New York, NY: PublicAffairs.
