การปรึกษาออนไลน์ทฤษฎีเล่าเรื่องเพื่อลดการตัดขาดทางอารมณ์ ของวัยรุ่นที่มาจากครอบครัวหย่าร้าง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษาผลการปรึกษาออนไลน์ทฤษฎีเล่าเรื่องเพื่อลดการตัดขาดทางอารมณ์ของวัยรุ่น ที่มาจากครอบครัวหย่าร้าง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ วัยรุ่นอายุ 16 -18 ปี อาศัยในครอบครัวที่บิดา และมารดามีการหย่าร้างกัน มีคะแนนการตัดขาดทางอารมณ์ตั้งแต่ 84 คะแนนขึ้นไป ผ่านเกณฑ์การคัดเลือกและสมัครใจในการเข้าร่วมวิจัยครั้งนี้ จำนวน 16 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง จำนวน 8 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 8 คน ด้วยวิธีจับคู่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบวัดการตัดขาดทางอารมณ์ และโปรแกรมการปรึกษาออนไลน์ ทฤษฎีเล่าเรื่องเพื่อลดการตัดขาดทางอารมณ์ของวัยรุ่น จำนวน 6 ครั้ง แบ่งระยะการทดลองเป็น 3 ระยะ ระยะก่อน การทดลอง ระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผลการทดลอง (3 สัปดาห์) วิเคราะห์ความแปรปรวนวัดซ้ำ ประเภทหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่มและหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่ม เมื่อพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จึงทดสอบความแตกต่างรายคู่โดยวิธี Bonferroni
ผลวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการปรึกษาออนไลน์ทฤษฎีเล่าเรื่อง มีคะแนนการตัดขาดทางอารมณ์ระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผลการทดลองต่ำกว่าระยะก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนี้กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการปรึกษาออนไลน์ทฤษฎีเล่าเรื่องมีคะแนน การตัดขาดทางอารมณ์ระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผลการทดลองต่ำกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กวินทิพย์ จันทนิยม, และคณะ. (2563). ผลการปรึกษาออนไลน์รายบุคคลทฤษฎีเน้นทางออกระยะสั้นต่อความเครียดในการทำงานของพนักงานบริษัท. วารสารการวัดผลการศึกษา, 37(101), 114–126.
ชนินาฎ วัฒนา. (2558). ผลการปรึกษาทฤษฎีเล่าเรื่องต่อการแสดงออกทางอารมณ์ของวัยรุ่นชายที่มาจากครอบครัวแม่เลี้ยงเดี่ยว (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
เพ็ญนภา กุลนภาดล. (2558). การปรึกษาครอบครัว (Family counseling). ชลบุรี: เนติกุลการพิมพ์.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2567). สถิติการจดทะเบียนสมรสและการจดทะเบียนหย่าร้างของประชากรไทย. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2568, จาก https://stat.bora.dopa.go.th
สินีนาฏ ไชยวงศ์. (2556). ผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวปัญญาพฤติกรรมนิยมต่อการกำกับอารมณ์ตนเองและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในเด็กที่มาจากครอบครัวหย่าร้าง (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภัคกาญจ์ แก้วแกมเกษ. (2556). ผลการปรึกษากลุ่มทฤษฎีระบบครอบครัวต่อภาวการณ์ตัดขาดทางอารมณ์จากครอบครัวของนิสิตปริญญาตรีที่มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
Békés, V., & Aafjes-van Doorn, K. (2021). Psychotherapists’ attitudes toward online therapy during the COVID-19 pandemic. Journal of Psychotherapy Integration, 31(2), 127–137.
Bowen, M. (1978). Family therapy in clinical practice. New York, NY: Jason Aronson.
Christopher Lie Ken Jie, Y., Yramategui, J. J., & Huang, R. (2025). Children and divorce: A rapid review targeting cognitive dissonance in the context of narrative therapy. Clinical Child Psychology and Psychiatry, 30(2), 465–478.
Faraydoni Golyan, G., Sadeghifard, M., & Yosefi, E. (2025). Comparing the effectiveness of solution-focused narrative therapy and solution-focused therapy on resilience and marital intimacy of couples in conflict. Health Nexus, 3(1), 21–32.
Gong, Y., Gong, N., Zhang, Z., He, Y., & Tang, H. (2022). Effect of narrative therapy-based group psychological counseling on Internet addiction among adolescents. Iranian Journal of Public Health, 51(6), 1331–1338.
Owenby Law, P.A. (2018). Statistics: Children & divorce. Retrieved March 20, 2025, from https://www.owenbylaw.com/blog/2018/october/statistics-children-divorce/
Shahriari, F., Firoozi, A., & Azizi, M. (2025). Investigating the effect of online narrative therapy on the genital self-image and sexual satisfaction of infertile women: A randomized controlled trial. BMC Psychology, 13, Article 615. https://doi.org/10.1186/s40359-025-0615-x
Winer, B. J., Brown, D. R., & Michels, K. M. (1991). Statistical principles in experimental design (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
