อิทธิพลของสื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสื่อออนไลน์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสื่อออนไลน์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) อิทธิพลของสื่อดิจิทัลในการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสื่อออนไลน์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย งานวิจัยนี้เป็นรูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธี ซึ่งได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งมีโครงสร้าง จากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 14 คน ด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง และเก็บข้อมูลเชิงปริมาณด้วยแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 20 ข้อ ที่มีค่าสัมประสิทธิ์อัลฟ่าครอนบาคเท่ากับ 0.85 และวิธีการวิเคราะห์ข้อมูลจากการจำแนกประเภทข้อมูล เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ ศึกษาและวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์และแบบบันทึกภาคสนาม การวิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยเชิงพรรณนาคือ กระบวนการสรุปและอธิบายลักษณะของข้อมูล และสถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การวิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1) พฤติกรรมของนักเรียนส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 78.57 มีพฤติกรรมและความตั้งใจในการตัดสินใจซื้อสินค้าสังคมออนไลน์ที่ใช้ซื้อสินค้าบ่อยที่สุด คือ Shopee ประเภทสินค้าที่ซื้อบ่อยที่สุด คือ สินค้าแฟชั่น โดยจะซื้อเดือนละ 2-3 ครั้ง และจำนวนเงินเฉลี่ยที่ใช้ในการซื้อแต่ละครั้งจะต่ำกว่า 500 บาท และ 2) นักเรียนส่วนใหญ่สามารถรับข้อมูลข่าวสารหรือการโฆษณาต่าง ๆ ผ่านแพลตฟอร์ม Facebook มากที่สุด รองลงมาคือ Instagram และ TikTok นั้นมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสื่อออนไลน์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ทั้งนี้ยังมีปัจจัยการตลาดดิจิทัลทางด้านผลิตภัณฑ์และด้านราคา ซึ่งเป็นปัจจัยที่มีผลต่อความถี่ในการซื้อสินค้า ได้แก่ ด้านบุคลากรและคุณภาพของสินค้า ด้านราคาด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านภาพลักษณ์ของสินค้าและร้านค้า และด้านข้อมูลร้านค้า ข้อมูลสินค้าและกระบวนการให้บริการ ทุกปัจจัยส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสังคมออนไลน์
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธิคณา ศรีบุญนาค และคณะ. (2562). ส่วนประสมการตลาดที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางเกาหลีผ่านแอปพลิเคชันออนไลน์. วารสารบริหารธุรกิจและสังคม มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2(3), 88–100.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2557). วิธีวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 8). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิทัศน์ ฝักเจริญผล, กนิษฐา เชาว์วัฒนกุล, พินดา วราสุนันท์, กุลธิดา นุกูลธรรม, กิติศาอร เหล่าเหมณี, สินีนุช สุวรรณาภิชาติ, และ สุมิตร สุวรรณ. (2563). ความพร้อมในการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ภายใต้สถานการณ์ระบาดไวรัสโควิด-19. ศาสตร์การศึกษาและการพัฒนามนุษย์, 4(1), 44–61.
สำนักงานการพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2559). รายงานผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2559. ค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2563, จาก https://www.etda.or.th/publishing-detail/thailand-internet-user-profile-2016-document.html
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (สพธอ.). (2563). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2562. ค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2563, จาก https://www.etda.or.th/content/thailand-internet-user-behavior-2019-press-release.html