ปลูกเมล็ดความคิดสร้างสรรค์ด้วยความคิดเชิงบวก

Main Article Content

ณญาน นลินขวัญ
เมธาวี อุดมธรรมานุภาพ
วิชชุดา ฐิติโชติรัตนา

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งนำเสนอคุณลักษณะของผู้มีความคิดเชิงบวก ความสำคัญและประโยชน์ ปัจจัยที่มีอิทพล แนวทางพัฒนาและขั้นตอนการคิดเชิงบวก แนวคิดเกี่ยวกับการคิดเชิงบวกเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และคุณภาพชีวิต การคิดเชิงบวกไม่ได้หมายถึงการมองโลกในแง่ดีอย่างไร้เหตุผล แต่เป็นกระบวนการทางความคิดที่มองสถานการณ์ตามความเป็นจริง โดยเน้นการค้นหาโอกาสและทางออกที่สร้างสรรค์ ความหมาย ความสำคัญ และแนวคิดพื้นฐานของการคิดเชิงบวก โดยชี้ให้เห็นว่าการคิดเชิงบวกเป็นทักษะที่มีพื้นฐานมาแต่กำเนิดแต่ต้องได้รับการพัฒนาและฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังได้วิเคราะห์ลักษณะของบุคคลที่มีการคิดเชิงบวก ซึ่งประกอบด้วยคุณลักษณะ 10 ประการ ได้แก่ การมองโลกในแง่ดี ความกระตือรือร้น ความเชื่อ ความยึดมั่นในคุณธรรม ความกล้าหาญ ความมั่นใจ ความมุ่งมั่น ความอดทน ความสุขุมและการสำรวมความตั้งใจ ซึ่งพบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการคิดเชิงบวกมีสาเหตุมาจากพันธุกรรม 25 เปอร์เซ็นต์ การเลี้ยงดูจากพ่อแม่ ประสบการณ์ชีวิต สภาพแวดล้อมทางสังคม อายุและเพศ ปัจจัยพื้นฐานทางร่างกาย การศึกษาและสื่อ แบบอย่างจากครูและผู้ใหญ่ บทความนี้ได้เสนอแนวทางในการพัฒนาความคิดเชิงบวกผ่านการยอมรับตนเองและผู้อื่น การสร้างความภาคภูมิใจในงานและสังคม การเข้าใจกระบวนการคิดและการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการคิดเชิงบวก ซึ่งทำให้มีสุขภาพทางจิตที่ดี นำไปสู่การพัฒนาตนเองจนสามารถสร้างสรรค์ความสุขและความสำเร็จในการดำเนินชีวิตท่ามกลางความท้าทายในสังคมปัจจุบัน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นลินขวัญ ณ., อุดมธรรมานุภาพ เ., & ฐิติโชติรัตนา ว. (2025). ปลูกเมล็ดความคิดสร้างสรรค์ด้วยความคิดเชิงบวก. วารสารพุทธจิตวิทยา, 10(4), 583–593. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jbp/article/view/287890
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ทรรศนะ บุญขวัญ. (2550). มองโลกให้บวก. กรุงเทพฯ: แมคกรอ-ฮิล.

เทอดศักดิ์ เดชคง. (2548). มีดีบ้างไหม?. กรุงเทพฯ: มติชน.

นิภา แก้วศรงาม. (2547). ความคิดเชิงบวก (Positive Thinking) จึงคิดว่าทุกปัญหามีทางออก ไม่ใช่ทุกทางออกเป็นปัญหา. วารสารวงการครู, 1(1), 76-78.

นิลภา สุอังคะ. (2550). ผลของกระบวนการกลุ่มทางจิตวิทยาแบบผสมผสานแนวคิดมนุษยนิยมกับปัญญานิยมต่อความคิดเชิงบวกและความสามารถในการเอาชนะอุปสรรค (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นุจรีย์ ชลคุป. (2548). การคิดแง่บวก. กรุงเทพฯ: บอส.

มิชิตา จำปาเทศ รอดสุทธิ์. (2549). การบริหารงานและจัดการองค์กร. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2565, จาก http://www.takhaihom.com/plugin

เรวดี ทรงเที่ยง. (2550). การคิดเชิงบวก. กรุงเทพฯ: ดวงแก้ว.

วันเพ็ญ บุญประกอบ. (2544). การเลี้ยงดูลูกกับสุขภาพจิต. กรุงเทพฯ: สมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย.

วิทยา นาควัชระ. (2548). วิธีคิด ให้ชีวิตเป็นสุข (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: กู๊ดบุ๊ค.

วิทยา พลายมณี. (2548). อานุภาพแห่งความคิดเชิงบวก. กรุงเทพฯ: เอ.อาร์.เนส.

วิรดี ศรีอ่อน. (2546). Positive Thinking. นิตยสาร HEALTH & cuisine, 3(35), 41-46.

สุมาลี หัวชู. (2547). การศึกษาพัฒนาการความสามารถในการคิดสังเคราะห์และการมองโลกในแง่ดีของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

อ้อม ประนอม. (2548). พลังคําสู่พลังใจ. กรุงเทพฯ: พิมพ์คํา.

เอกชัย อัศวนฤนาท. (2548). มหัศจรรย์แห่งการคิดบวก. กรุงเทพฯ: ต้นไม้.

Martin, E. (1992). How to Feel Great about Yourself and Your Life: A Step by Step Guide to Positive Thinking. New York: AMACOM.