ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะซึมเศร้าและการฆ่าตัวตาย ในชุมชนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ บ้านมูเซอ ตำบลแม่ท้อ อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะซึมเศร้าและการฆ่าตัวตายในชุมชนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ กลุ่มตัวอย่างคือประชาชนที่อาศัยอยู่ในตำบลแม่ท้อ อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก อายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป สุ่มเลือกตัวอย่างแบบง่าย จากสูตรของ Taro Yamane ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และความคาดเคลื่อนที่ยอมรับได้เท่ากับ 0.05 จำนวน 400 คน ระหว่างเดือนธันวาคม 2566 ถึง เดือนมีนาคม 2567 โดยใช้แบบประเมินปัจจัยการเกิดโรคซึมเศร้า แบบคัดกรองโรคซึมเศร้าด้วย 2 คำถาม แบบประเมินโรคซึมเศร้า 9Q และแบบคัดกรองเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย 8Q โดยใช้สถิติ Multivariable logistic regression analysis
ผลการวิจัยพบว่าความสัมพันธ์ของปัจจัยที่มีโอกาสเกิดภาวะซึมเศร้าและการฆ่าตัวตายในชุมชนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ พบว่า ปัจจัยที่มีโอกาสเกิดภาวะซึมเศร้าและการฆ่าตัวตายในชุมชนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์มากที่สุดได้แก่ ปัจจัยเสี่ยง (OR=.278; p<0.001; 95% CI=.132-.465) ปัจจัยกระตุ้น (OR=.221; p<0.001; 95% CI=1.73-6.28) รองลงมาคือปัจจัยชักนำ (OR=.109; p<0.05; 95% CI=.536-1.631) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนปัจจัยป้องกันเป็นปัจจัยที่ลดโอกาสการเกิดภาวะซึมเศร้าและฆ่าตัวตายในชุมชนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR=-.116; p<0.05; 95% CI=.039-.048)
สรุปการวิจัยนี้พบว่าชุมชนชาติพันธุ์มีภาวะซึมเศร้าและความคิดฆ่าตัวตายในระดับสูง โดยปัจจัยเสี่ยงและปัจจัยกระตุ้น เช่น การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก และการใช้สารเสพติด มีความสัมพันธ์กับโอกาสเกิดภาวะซึมเศร้าและการฆ่าตัวตาย ขณะที่ปัจจัยชักนำ เช่น การไม่มีความหมายในชีวิต และการขาดสมาธิ ส่งผลเพิ่มความเปราะบางต่อปัญหาสุขภาพจิต ในทางกลับกัน ปัจจัยป้องกัน ได้แก่ การได้รับการดูแลรักษา การมีครอบครัวหรือชุมชนสนับสนุน การมองโลกในแง่ดี และการออกกำลังกาย สามารถลดความเสี่ยงได้ ดังนั้นจึงควรพัฒนาระบบคัดกรอง เฝ้าระวัง เพิ่มการดูแลสุขภาพจิตที่ต่อเนื่อง และส่งเสริมการดูแลด้านสุขภาพจิตที่สอดคล้องกับบริบทของกลุ่มชาติพันธุ์ เพื่อป้องกันและลดความรุนแรงของภาวะซึมเศร้าและการฆ่าตัวตายในอนาคต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมล เทพา และ ณัฐ ณิชาช์. (2565). ความชุกของพฤติกรรมเสพติดและปัจจัยที่กี่ยวข้องในผู้ป่วยที่มีอาการซึมเศร้า (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กฤษ ใจวงค์ และ วรยุทธ นาคอ้าย. (2567). รูปแบบการป้องกันการฆ่าตัวตายในกลุ่มเสี่ยงฆ่าตัวตายโดยการมีส่วนร่วม ของชุมชน อำเภอสันติสุข จังหวัดน่าน. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 33(2), 297-306.
ซุรยานี บือซา และคณะ. (2567). ปัจจัยที่มีความ สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน, 9(1), 124-133.
ธรณินทร์ กองสุข และคณะ. (2550). การพัฒนาและความเที่ยงตรงของแบบประเมินโรค ซึมเศร้า 9 คำถาม. อุบลราชธานี: โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์.
ปิยภาณี นันทกรณ์. (2560). อัตวินิบาตกรรม: แนวทางแก้ปัญหาการฆ่าตัวตายของคนในสังคมไทยตามหลักพุทธ จริยธรรม (รายงานการวิจัย). มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2558). จิตเวชศาสตร์รามาธิบดี. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล.
ระบบระบบศูนย์กลางการให้บริการผู้ป่วยจิตเวชของประเทศไทย. (2565). ข้อมูลจากคลังข้อมูลการแพทย์และสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข (HDC). กรุงเทพฯ: กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.
วิจิตร แผ่นทอง, วรัญญภรณ์ ชาลีรักษ์ และ พูลพงศ์ สุขสว่าง. (2019). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีผลต่อภาวะซึมเศร้า: MIMIC Model. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 12(2), 52-67.
ศักดิ์สิทธิ์ รอมไธสง และ นริสาวงศ์ พนารักษ์. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลภาวะซึมเศร้ากับการ ปรับตัวของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยทำงาน. วารสารสุขภาพและการศึกษาพยาบาล, 30(1), 19-34.
ศูนย์อนามัยกลุ่มชาติพันธุ์ ชายขอบ และแรงงานข้ามชาติ. (2566). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์ตัวชี้วัดที่ 3.25 ร้อยละของประชาชนกลุ่มเปราะบาง กลุ่มด้อยโอกาสของสังคมและแรงงานข้ามชาติ เข้าถึงบริการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม. ลำปาง: ศูนย์อนามัยกลุ่มชาติพันธุ์ ชายขอบ และแรงงานข้ามชาติ.
American Psychiatric Association. (2022). Diagnostic and statistical manual of mental disorders. Washington, DC: APA.
Balchin R, et al. (2016). Sweating away depression? Theimpactof intensive exerciseon depression. J Affect Disord, 200, 218-21.
Beck, A. T., & Alford, B. A. (2009). Depression: Causes and treatment. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
Beck, A.T., et al. (1961). An inventory for measuring depression. Arch Gen Psychiatry, 4, 561-571.
Bhamani, M., Karim, M. S., & Khan, M. M. (2013). Depression in the elderly in Karachi, Pakistan: A cross-sectional study. BMC Psychiatry, 13(1), 181.
Brausch, A. M., Whitfield, M., & Clapham, R. B. (2023). Comparisons of mental health symptoms, treatment access, and self-harm behaviors in rural adolescents before and during the COVID-19 pandemic. European Child & Adolescent Psychiatry, 32(6), 1051-1060.
Calkins, H. (2021). Online therapy is here to stay. Monit Psychol, 52(1),78–82.
Carr, M.J., et al. (2021). Effects of the COVID-19 pandemic on primary care-recorded mental illness and self-harm episodes in the UK: a population-based cohort study. Lancet Public Health 6(2), 124–e135.
Dekyong, E., & Khamsa, W. (2024). Caring for Non-Communicable Diseases among the Karen Ethnic Group with Cultural Differences: Nurse’s Roles. Journal of Nursing and Public Health Research, 4(2), e266538-e266538.
Hawton, K., et al. (2021). Self-harm during the early period of the COVID-19 pandemic in England: comparative trend analysis of hospital presentations. J Affect Disord, 282, 991–995.
Kamolthip, R., Nantsupawat, A., & Wongpakaran, T. (2022). Substance use and depression among Thai adolescents: Risk and protective factors. Journal of Mental Health, 31(4), 452–460.
Kelada L, Hasking P, Melvin G (2018). Adolescent NSSI and recovery: the role of family functioning and emotion regulation. Youth Soc. 50(8), 1056–1077.
Kochanek KD, Xu JQ, Arias E. Mortality in the United States, (2019). NCHS Data Brief, no 395. Hyattsville, MD: National Center for Health Statistics.
Kongpoung. P, et al. (2021). The related factors of depression among the elderly in Wangluek subdistrict administrative organization area, samchuk district, Suphanburi. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 6(11), 338-46.
Mann, J. J., & Rizk, M. M. (2020). A brain-centric model of suicidal behavior. American Journal of Psychiatry, 177(10), 902–916.
Outchareon, S., Teppitak, C. (2017). Effectiveness of depression reduction program for the chronic disease patients through Buddhists integrated. Journal of MCU Peace Studies, 5(1), 90-102.
Perez-Villagomez, L. (2023). Mental Health Applications as a Resource for Reducing Access Disparities? A Case Example from a Disaster Mental Health App (Undergraduate Honors Thesis). University of Nebraska-Lincoln.
Richmond-Rakerd, L. S., et al. (2019). Common genetic contributions to high-risk trauma exposure and self-injurious thoughts and behaviors. Psychological medicine, 49(3), 421-430.
Wongpoom, T., Sukying, C., & Udomsubpayakul, U. (2011). Prevalence of depression among the elderly in Chiang Mai province. J Psychiatr Assoc Thailand, 56, 103-16.
World Health Organization (WHO). (2021). Suicide worldwide in 2019: Global health estimates. Geneva: WHO.
