การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสานร่วมกับกระบวนการฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล สำหรับนักเรียนพิการด้านการเคลื่อนไหว
Main Article Content
บทคัดย่อ
กระบวนการฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล สำหรับนักเรียนพิการด้านการเคลื่อนไหว ผู้วิจัยมีวิธีการดำเนินงานดังนี้ 1.การศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานสำหรับการพัฒนารูปแบบการเรียนการสอน ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานเชิงนโยบาย แนวคิดทฤษฎี งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนและทฤษฎีการสร้างความรู้ให้สอดคล้องกับรูปแบบการฝึกอบรมโดยสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ โดยใช้แบบสัมภาษณ์ที่ผ่านการประเมินคุณภาพโดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 ท่านโดยเลือกแบบเจาะจงแล้วนำผลการสัมภาษณ์มาวิเคราะห์เชิงเนื้อหา กำหนดให้เป็นรูปแบบและคู่มือการฝึกอบรม 2. การพัฒนาและหาประสิทธิภาพรูปแบบการฝึกอบรม ผู้วิจัยได้พัฒนารูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสานร่วมกับกระบวนการฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล สำหรับนักเรียนพิการด้านการเคลื่อนไหว โดยใช้เครื่องมือคือ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินความสามารถในการสร้างความรู้ (ด้านความรู้ และสมรรถนะในการปฏิบัติงานในสถานประกอบการ) นำรูปแบบการฝึกอบรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเสนอต่อผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 7 คน โดยเลือกแบบเจาะจงนำมาวิเคราะห์ผลเชิงสถิติ หลังจากนั้นนำรูปแบบการฝึกอบรมไปหาประสิทธิภาพ โดยนำรูปแบบการจัดอบรมที่ได้ปรับปรุงแก้ไขแล้ว ไปหาประสิทธิภาพ (E1/E2) แบบกลุ่มเล็ก (Small Tryout) โดยใช้เกณฑ์ 80/80 ด้วยการทดลองกับนักเรียนพิการด้านความเคลื่อนไหวจำนวน 15 คน
ผลการวิจัยพบว่า 1. องค์ประกอบของรูปแบบการจัดอบรมที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย1.ขั้นการกำหนดเป้าหมาย (Analysis) 2. ขั้นออกแบบกระบวนการเรียนรู้ (Design3.ขั้นการสร้างกระบวนการเรียนรู้ (Development) 4. ขั้นดำเนินการเรียนรู้ (Implement) 5.ขั้นการประเมินผล (Evaluation) 2. ผลการประเมินคุณภาพและรับรองรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญได้ค่าระหว่าง 0.98 -1 และปรับปรุงแก้ไขรายละเอียดของภาษาเกี่ยวกับหลักการ วัตถุประสงค์ กระบวนการเรียนการสอน การวัดและประเมินผล ให้มีความชัดเจน ส่วนผลการหาประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนการสอน เท่ากับ 87.2/92.6 ยอมรับสมมติฐานการวิจัยที่ 1
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542, 19 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 116 ตอนที่ 74ก, หน้า 1-23.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540. (2540, 11 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 114 ตอนที่ 55ก, หน้า 1-99.
สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560–2564. กรุงเทพฯ: สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2562). นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ. 2562–2565. กรุงเทพฯ: สภาความมั่นคงแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2566). นโยบายเร่งด่วน (Quick Win). สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2566, จาก https://vec.go.th/tabid/103/ArticleId/33660/language/en-US/33660.aspx
Katz, L. G. (1994). The project approach. Retrieved March 12, 2022, from http://ceep.crc.uiuc.edu/ eecearchive/digests/1994/lk-pro91.html
Kruse, K. (2008). Introduction to instructional design and the ADDIE model. Retrieved March 12, 2022, from http://www.e-learningguru.com/articles/art2_1.html