การเคลื่อนไหวในนักกีฬาปันจักสีลัต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปันจักสีลัตเป็นศิลปะป้องกันตัวที่มีรากฐานของการต่อสู้แทรกอยู่ในวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชนชาติมลายูจากการใช้อวัยวะในร่างกายเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความแข็งแรง รวดเร็ว และแม่นยำ
ในการยืน การเดิน การชก การเตะ และการทำให้คู่ต่อสู้ล้ม ผสานร่วมกับการร่ายรำอย่างกลมกลืนอันเป็นจุดเด่นที่สำคัญของกีฬาประเภทนี้ ซึ่งความหลากหลายของกระบวนท่าที่นำไปใช้ในการต่อสู้ทำให้นักกีฬาต้องมีความสามารถในการเคลื่อนไหวร่างกายให้อยู่ในสภาวะสมดุลอันจะทำให้นักกีฬาสามารถเคลื่อนส่วนของร่างกายได้อย่างถูกต้อง แม่นยำ และลดโอกาสในการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้นจากแรงปะทะของคู่ต่อสู้ หรือแรงปะทะจากตัวเราที่กระทำต่อคู่ต่อสู้อันเป็นการควบคุมและรักษาจุดศูนย์ถ่วงของร่างกาย (Center of Mass; COM) ให้อยู่ในบริเวณฐานรับน้ำหนักของร่างกาย (Base of Support; BOS) ในขณะยืน หรือเคลื่อนไหว ดังนั้นการศึกษาตัวแปรในด้านจลศาสตร์ และพลศาสตร์ในการเคลื่อนไหวส่วนของร่างกายเพื่อปฏิบัติทักษะต่าง ๆ ในการต่อสู้จึงเป็นสิ่งที่น่าสนใจสำหรับผู้ฝึกสอนกีฬา นักกีฬา นักวิทยาศาสตร์การกีฬา และผู้ที่เกี่ยวข้องในการที่จะประเมินความสามารถในการใช้ทักษะของนักกีฬาแล้วนำผลที่ได้กลับไปใช้ในการออกแบบการฝึกซ้อมเทคนิคเพื่อเพิ่มศักยภาพในการต่อสู้ให้กับนักกีฬา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ศรีสุภรกรกุล. (2563). การเพิ่มสมรรถนะการเคลื่อนไหว: จากหลักการสู่แนวทางปฏิบัติ. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
การกีฬาแห่งประเทศไทย. (2554). คู่มือผู้ฝึกสอนกีฬาปันจักสีลัต. กองวิชาการกีฬา ฝ่ายสารสนเทศและวิชาการกีฬา. กรุงเทพฯ: ดอกเบี้ย.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2558). ทักษะพื้นฐานการเคลื่อนไหวกับการพัฒนาสมอง. วารสารสุขศึกษาพลศึกษา และสันทนาการ, 41(1), 5-16.
สุริยัณย์ หัวหิน และคณะ. (2567). การศึกษาการบาดเจ็บของนักกีฬาปันจักสีลัตที่ได้รับบาดเจ็บจากการแข่งขัน ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 “พลศึกษาเกมส์”. วารสารพุทธจิตวิทยา, 9(1), 78-84.
Aziz, R. A., Benedict, T. & Kong C. T. (2002). Physiological responses during matches and profile of elite pencak silat exponents. Journal of Sports Science and Medicine, 1(14), 147-155.
Bompa, T. O. (1999). Periodization: Theory and methodology of training (4th ed.). Champaign, IL: Human Kinetics.
Bompa, T. O., & Haff, G. G. (2009). Periodization: Theory and methodology of training (5th ed.). Champaign, IL: Human Kinetics.
Gulbin, J. et al. (2013). Patterns of performance development in elite athletes. European Journal of Sport Science, 13(6), 605 - 614.
Kandel, E.R., Schwartz, J.H. and Jessell, T.M, ed. (2000). Principles of neural Science. 4th ed. New York: McGraw-Hill.
Proske, U. (2005). What is the role of muscle receptors in proprioception. Muscle & Nerve, 31(6), 780-787.
Proske, U. and S.C. Gandevia. (2009). The kinaesthetic senses. Journal of Physiology, 587 (17), 4139-4146.
Shumway-Cook, A., & Woollacott, M. H. (2012). Motor control: Translating research into clinical practice (4th ed.). Philadelphia, PA: Wolters Kluwer/Lippincott Williams & Wilkins.
