พุทธจิตวิทยานวัตกรรมสร้างสุขลดทุกข์ด้วยสติและปัญญาของผู้สูงวัยในประเทศนอร์เวย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาหลักพุทธธรรมและจิตวิทยาเชิงบวกในการเสริมสร้างจิตสภาวะความสุขของผู้สูงวัยในชุมชนประเทศนอร์เวย์ 2) เพื่อสังเคราะห์รูปแบบพุทธจิตวิทยานวัตกรรมสร้างสุขลดทุกข์ด้วยสติและปัญญาของผู้สูงวัยในประเทศนอร์เวย์ 3) เพื่อประเมินและนำเสนอรูปแบบพุทธจิตวิทยานวัตกรรมสร้างสุขลดทุกข์ด้วยสติและปัญญาของผู้สูงวัยในประเทศนอร์เวย์ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 18 รูปหรือคน และการสนทนากลุ่ม ผู้ทรงคุณวุฒิ 12 รูปหรือคน และจัดประชุมผู้เชี่ยวชาญพิเศษ เพื่อให้การรับรองรูปแบบงานวิจัยอีก 14 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์แบบ 6’C และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า
- การเสริมสร้างจิตสภาวะความสุขของผู้สูงวัยในชุมชนประเทศนอร์เวย์ เป็นการบูรณาการองค์ความรู้หลัก 3 ประการได้แก่ 1) หลักพุทธธรรม คือ ไตรสิกขา (ศีล สมาธิ ปัญญา) และการเจริญสติ 2) ทฤษฎีจิตวิทยาแนวคิดเชิงบวก PERMA Model และ 3) แนวคิดการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม
- รูปแบบพุทธจิตวิทยานวัตกรรมสร้างสุขลดทุกข์ด้วยสติและปัญญาของผู้สูงวัยในประเทศนอร์เวย์ ประกอบด้วยนวัตกรรมสำคัญ 4 ประการสำคัญคือ 1) นวัตกรรมทางสังคมผ่านองค์กรอาสาสมัครระหว่างประเทศ 2) นวัตกรรมพุทธจิตวิทยานวัตกรรมสร้างสุข 4 กลุ่ม 3) นวัต กรรม การผ่อนคลายไร้ทุกข์ด้วยปัญญา 4) นวัตกรรมสวัสดิการชีวิตด้านการพัฒนาจิตให้งอกงาม โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้สูงอายุในประเทศนอร์เวย์ พัฒนาความตระหนักรู้ในตนเองถึงคุณค่าของลมหายใจที่เหมาะสม ช่วยเสริมสร้างความเข้าใจและสติปัญญา
สร้างจิตใจและร่างกายที่แข็งแรง - 3. ประเมินรับรองรูปแบบพุทธจิตวิทยานวัตกรรมสร้างสุขลดทุกข์ด้วยสติและปัญญาของผู้สูงวัยในประเทศนอร์เวย์ ผลประเมินอยู่ในระดับดี การนำเสนอรูปแบบ เป็นแผนภาพแสดง โมเดลพุทธจิตวิทยานวัตกรรมสร้างสุขลดทุกข์ด้วยสติและปัญญาของผู้สูงวัยในประเทศนอร์เวย์ ซึ่งแสดงความสัมพันธ์ขององค์ประกอบนวัตกรรม 4 ประการ กระบวนการของกิจกรรมและผลที่เกิดขึ้นจากนวัตกรรมหลักเป็น ROONGNAPHA MPW-4 Innovation Model พุทธจิตวิยานวัตกรรมสร้างสุขอย่างมีสติเป็นไปเพื่อลดทุกข์ พัฒนาความสุข เป็นทุนปัญญาระดับสากลที่ปฏิบัติได้ง่าย สำหรับบุคคล ครอบครัว ชุมชน และองค์กร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ. (2546). เศรษฐศาสตร์การเมือง (เพื่อชุมชน). กรุงเทพฯ: คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธารธรรม ฉันทอุไร. (2565, 1 กุมภาพันธ์). ส่องการสร้างสุขผู้สูงอายุโลกกับการพัฒนาความสุขของผู้สูงอายุไทย. Voice Labour. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2568, จาก https://voicelabour.org/2022/02/01/elderly-happiness/
ประเวศ วสี. (2543). คุณภาพผู้สูงอายุที่พึงปรารถนา. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสิริปัญญานุโยค. (2562). รูปแบบการส่งเสริมสุขภาวะทางสังคมของพระสังฆาธิการในสังคมไทย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(4), 2141–2156.
พระมหาไกรวรรณ์ ชินทตฺติโย (ปุณขันธ์), สมชัย ศรีนอก และ พระมหาวีระพล วีรญาโณ. (2561). การบูรณาการหลักพุทธธรรมในการเสริมสร้างสุขภาวะผู้สูงอายุขององค์กรชุมชนอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 14(1), 162–174.
โยตะ ชัยวรมันกุล. (2565). พุทธนวัตกรรมในการพัฒนาการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชน. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 7(2), 159–170.
วสิษฐ์พล กูลพรม. (2565). พุทธนวัตกรรมการเสริมสร้างสุขภาวะทางจิตเพื่อแก้ปัญหาโรคซึมเศร้าของผู้สูงอายุในจังหวัดลำพูน. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 8(3), 209–223.
Bondevik, M. & Skogstad, A. (2000). Loneliness, religiousness, and purpose in life in the oldest old. Journal of Religious Gerontology, 11(1), 5–21.
Norden.org. (2023, February 1). Norwegian identification numbers. Retrieved March 1, 2025, from https://www.norden.org/en/info-norden/norwegian-identification-numbers
United Nations. (2014). Population and vital statistics report: Demographic yearbook 2013. New York, NY: United Nations Department of Economic and Social Affairs.
