การจัดการสัตว์เลี้ยงครัวเรือน ยกกำลัง 3 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาบริบทและสภาพการจัดการสัตว์เลี้ยงครัวเรือนยกกำลัง 3 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต 2) พัฒนารูปแบบการจัดการสัตว์เลี้ยงครัวเรือน ยกกำลัง 3 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต และ3) เพื่อพัฒนาเป็นต้นแบบและขยายผลการจัดการสัตว์เลี้ยงในครัวเรือนไปยังชุมชนอื่น ๆ เป็นการศึกษาเลือกแบบเจาะจง คือ ชุมชนบ้านหว้าใหญ่ ตำบลไสหมาก อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เน้นการปฏิบัติการชุมชนภาคสนาม ด้วยการสำรวจ การสังเกตปรากฏการณ์ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการถอดบทเรียน

          ผลการวิจัยพบว่า บริบทของชุมชนบ้านหว้าใหญ่มีการประกอบอาชีพทางการเกษตรเป็นหลักความหลากหลายของสภาพนิเวศและอาชีพของชุมชน ความสมดุลระหว่างมนุษย์ สังคม และธรรมชาติ บริบททางสังคมมีความสัมพันธ์ช่วยเหลือแบ่งปันกันแบบเครือญาติ มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมต่าง ๆ ร่วมกัน  ส่งผลให้คนในชุมชนมีความรู้สึกผูกพันและใกล้ชิดกันเป็นกลุ่มสังคม จึงเปรียบเสมือนเป็นพลังหนุนเสริม ในการขับเคลื่อนกระบวนการจัดการสัตว์เลี้ยงครัวเรือนยกกำลัง 3 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชน

          การพัฒนารูปแบบการจัดการสัตว์เลี้ยงของคนในชุมชนบ้านหว้าใหญ่ เริ่มต้นจากตัวบุคคลที่มีความตื่นตัวในการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เรียนรู้จากการสอบถาม พูดคุย จากเพื่อนบ้าน จากการหาความรู้หลาย ๆ แหล่ง นำมาปรับปรุงพัฒนา แก้ไขปัญหาด้วยตนเอง จนเกิดองค์ความรู้ เกิดการรวมกลุ่มของคนในชุมชนร่วมกันคิดร่วมกันทำ ร่วมกันแก้ไขปัญหา นำความรู้ที่ได้มาปรับปรุง และพัฒนา จนเกิดนวัตกรรมต่าง ๆ ขึ้นในชุมชน เพื่อส่งเสริมให้คนในชุมชนได้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทำกิจกรรมร่วมกัน เพื่อความสามัคคีความสัมพันธ์ของคนในชุมชน และสร้างความเข้มแข็งให้เกิดขึ้นกับชุมชนบ้านหว้าใหญ่ ทำให้คนในชุมชนบ้านหว้าใหญ่ มีอาชีพ มีรายได้ เลี้ยงครอบครัว มีคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างมีความสุข และสามารถดำรงชีพได้ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาในยุคปัจจุบัน ด้วยการพึ่งตนเองและพึ่งกันเองในชุมชนและขยายผล
ให้แก่ครัวเรือน ผู้ใหญ่บ้าน และผู้นำชุมชน เพื่อนำไปใช้ในชุมชนบ้านหนองยาว