วิถีพฤติกรรมความเชื่อของชุมชนนาบอน

Main Article Content

กฤตพร แซ่แง่ สายจันทร์
ราตรี เขียวรอด
ตรีวนันท์ เนื่องอุทัย
ภัชญาภา ทองใส

บทคัดย่อ

          การวิจัยเรื่องวิถีพฤติกรรมความเชื่อของชุมชนนาบอน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพบริบทและวิถีชุมชนนาบอน ศึกษาพฤติกรรมความเชื่อของชุมชนนาบอน และเพื่ออนุรักษ์และสืบทอดความเชื่อของชุมชนนาบอน ด้วยวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ผู้วิจัยได้ข้อมูลจาก แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การสัมภาษณ์ การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม การสนทนากลุ่ม (Focus Group) กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุทั้งเพศชายและเพศหญิงที่มีอายุ 20-60 ปีขึ้นไป เป็นผู้รู้ ผู้ปฏิบัติเกี่ยวกับพิธีกรรม ความเชื่อในพื้นที่ชุมชนนาบอน ซึ่งผู้วิจัยเลือกแบบเจาะจงตามคุณสมบัติข้างต้นเป็นจำนวน 21 คน


          ผลการศึกษาพบว่า ชุมชนชาวจีนนาบอนยังคงดำเนินชีวิตให้ความสำคัญกับความเชื่อ ประเพณี ความเป็นเอกลักษณ์อย่างเข้มข้นและต่อเนื่อง โดยแสดงออกผ่านพฤติกรรมด้วยปฏิสัมพันธ์ (Socialization) ที่แสดงให้เห็นถึงความเคารพและยึดมั่นในหลักคําสอนและความเชื่อต่างๆ ที่ได้ยึดถือแบบแผนปฏิบัติสืบทอดกันมา ทำให้ลูกหลานได้รับการซึมซับจากบรรพบุรุษของตน ที่ยึดถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ การบูชาเจ้าที่และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำบ้าน และการบูชาบรรพบุรุษผู้ล่วงลับ  


          ส่วนการอนุรักษ์และสืบทอดความเชื่อของชุมชนชาวจีนนาบอน พบว่า การจัดกิจกรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันระหว่างคนรุ่นใหม่และคนรุ่นเก่า รวมทั้งการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านข้อมูล รูปภาพที่เกี่ยวกับประเพณี พิธีกรรม ความเชื่อ ให้กับคนในชุมชนหรือบุคคลที่สนใจ อันจะส่งผลให้เกิดการเรียนรู้และการสืบสานวัฒนธรรม สืบทอดเกิดความต่อเนื่องและเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
[1]
แซ่แง่ สายจันทร์ ก., เขียวรอด ร., เนื่องอุทัย ต., และ ทองใส ภ., “วิถีพฤติกรรมความเชื่อของชุมชนนาบอน”, ้่j of human, ปี 13, ฉบับที่ 2, น. 64–81, ธ.ค. 2023.
ประเภทบทความ
บทความวิชาการและบทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กุณฑลีย์ ไวทยะวณิช. (2554). วัฒนธรรมความเชื่อที่เกื้อหนุนการท่องเที่ยวของจังหวัดสงขลา. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวัฒนธรรมศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ.

ฉัตรทิพย์ นาภสุภา. (2540). ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมชุมชนและชนชาติไท. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชาย โพธิสิตา. (2550). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้ง.

ชื่น ศรีสวัสดิ์ และเกริกไกร แก้วล้วน. (2550). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษาวัฒนธรรมชุมชนของ ชาวกวยในเขตอีสานใต้และลาวใต้. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

ชลอ บุญช่วย. (2530). ความเชื่อที่ปรากฏในพิธีกรรมของชาวไทยเชื้อสายจีนอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา.

ธวัชชัย ท้องสมุทร์. (2558). วิถีชีวิตชาวใต้. ศิลปนิพนธ์ ศษ.บ. (สาขาวิชาศิลปศึกษา). ปัตตานี : มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ปรีชา สามัคคี และปัญญา เลิศไกร. (2557). การสังเกต 360 องศาเพื่อการวิจัยและพัฒนา. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน นครศรีธรรมราช : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, น.58-66.

ปาริชาติ วลัยเสถียร และคณะ. (2546). กระบวนการและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา. โครงการเสริมสร้างความรู้เพื่อชุมชนเป็นสุข (สรส.). กรุงเทพฯ.

ปิยชาติ สึงตีและสิรีธร ถาวรวงศา. (2553). ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของกลุ่มชาวจีนฮกจิวในภาคใต้ของประเทศไทย : กรณีศึกษาชุมชนชาวจีนฮกจิวอำเภอนาบอนจังหวัดนครศรีธรรมราช. สำนักงานคณะกรรมวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม.

ปฐม หงส์สุวรรณ. (2556). นานมาแล้ว มีเรื่องเล่า นิทาน ตำนาน ชีวิต. กรุงเทพมหานคร :

โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

พัชรี ทองเรือง. (2561). การจัดการเรียนรู้ชุมชน. วารสารวิชาการสังคมมนุษย์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ปีที่ 8 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม 2561.

พวงเพชร สุรัตนกวีกุล. (2544). มนุษยกับสังคม. (พิมพครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ลัญจกร นิลกาญจน์. (2561). วัฒนธรรมความเชื่อกับการจัดการศรัทธาของชุมชน. วารสารนาค บุตรปริทัศน์ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2561

วรรณพร อนันตวงศ์, เก็ตถวา บุญปราการ, และปัญญา เทพสิงห์. (2561). วิถีชีวิตและอัตลักษณ์ของชุมชนคีรีวง. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 9

สุพัตรา สุภาพ. (2543). สังคมและวัฒนธรรมไทย :ค่านิยม : ครอบครัว : ศาสนา : ประเพณี. (พิมพ์ครั้งที่11). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

เสริมศักดิ์ ขุนพล. (2557). การศึกษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ความเชื่อของชุมชนเกาะยอ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ. ปีที่ 28 ฉบับที่ 3 (ฉบับพิเศษ)

สมปราชญ์ อัมมะพันธ์. (2536). ประเพณีและพิธีกรรมในวรรณคดีไทย. กรุงเทพมหานคร:

อาหมัดอัลซารีย์ มูเก็ม. (2559). ประเพณี พิธีกรรม ความเชื่อ ที่มีความสัมพันธ์ต่อวิถีชีวิต ของชนกลุ่มชาติพันธุ์เขมรบน พื้นที่บ้านจารย์ อําเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์. ประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาบัณฑิตอาสาสมัคร วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Bat en, T. R. (1959). Community and their development. London: Oxford University Press.

Chris Barker. (2012). Cultrual Studies. California: SAGE publication Inc.

Gillian Symon and Catherine Cassell (2012). Qualitative Organizational Research Core Methods and Current Challenges. California: Sage Publications Inc

Punya Lertgrai, Lunjakon Nillakan, Nilrat Navakijpaitoon and Kittaporn Sae-Ngae Sai-Jun. (2020). WISDOM MANAGEMENT OF POLYCULTURE IN HOUSEHOLDS AT BAN NA NGAE, NA RENG SUB-DISTRICT, NOPPHITAM DISTRICT, NAKHON SI THAMMARAT PROVINCE. Hamdard Islamicus,Vol. 43 (2). 947-959. Website: https://hamdardfoundation.org/hamdard Islamicus/ (scopus)