แรงจูงใจที่ส่งผลต่อความผูกพันของครูโรงเรียนในพื้นที่สูง สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4

ผู้แต่ง

  • ทิพย์วรรณ วงษ์สุข Degree Student, Master of Educational Administration, Graduate School, Chiang Rai College
  • เปี่ยมพร สุทินฤกษ์ Lecturer, Master of Educational Administration, Graduate School, Chiang Rai College
  • ฐิติอาภา ตั้งค้าวานิช Lecturer, Chiang Rai College

คำสำคัญ:

แรงจูงใจ, ปัจจัยจูงใจและปัจจัยค้ำจุน, ความผูกพัน

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแรงจูงใจของครูโรงเรียนในพื้นที่สูง 2) ศึกษาความผูกพันของครูโรงเรียนในพื้นที่สูง และ 3) ศึกษาปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อความผูกพันของครูโรงเรียนในพื้นที่สูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4 เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ กลุ่มตัวอย่างคือครูโรงเรียนในพื้นที่สูง จำนวน 136 คน จากประชากรครูทั้งหมด 208 คน ในโรงเรียน 12 แห่ง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมานด้วยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเป็นขั้นตอน

           ผลการวิจัยพบว่า

  1. แรงจูงใจของครูโรงเรียนในพื้นที่สูง ด้านปัจจัยจูงใจ ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (= 4.38, S.D = 0.38)
  2. แรงจูงใจของครูโรงเรียนในพื้นที่สูง ด้านปัจจัยค้ำจุน ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 4.46, S.D = 0.67)
  3. ความผูกพันของครูโรงเรียนในพื้นที่สูง ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 4.32, S.D = 0.63)
  4. แรงจูงใจ ปัจจัยจูงใจ (b = 0.367) และ ปัจจัยค้ำจุน (b = 0.469) ส่งผลต่อความผูกพันของครูโรงเรียนในพื้นที่สูงสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และสามารถพยากรณ์แรงจูงใจที่ส่งผลต่อความผูกพันของครูโรงเรียนได้ร้อยละ 60.40

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-09-21

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research article)