อิทธิพลของสมรรถนะมัคคุเทศก์ที่มีต่อประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงบวกและการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน: มุมมองนักท่องเที่ยวในภาคใต้ของประเทศไทย

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาอิทธิพลของสมรรถนะมัคคุเทศก์ที่มีต่อประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงบวก 2) ศึกษาอิทธิพลของสมรรถนะมัคคุเทศก์ที่มีต่อการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน และ 3) ศึกษาอิทธิพลของประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงบวกที่มีต่อการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัยจากนักท่องเที่ยวชาวไทยในแหล่งท่องเที่ยวชุมชนของจังหวัดสงขลา พัทลุง นครศรีธรรมราช กระบี่ และภูเก็ต วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ

           ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะมัคคุเทศก์ทั้งสี่ด้านอิทธิพลเชิงบวกต่อประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงบวก โดยทุกด้านมีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ประกอบด้วย ด้านคุณธรรมและจริยธรรม (β = 0.288) ด้านคุณลักษณะ (β = 0.224) ด้านทักษะ (β = 0.221) และด้านความรู้ (β = 0.121) 2) สมรรถนะมัคคุเทศก์ทั้งสี่ด้านและประสบการณ์การท่องเที่ยวมีเชิงบวกอิทธิพลเชิงบวกต่อการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน ประกอบด้วย ด้านความรู้ (β = 0.160) ด้านทักษะ (β = 0.151) ด้านคุณธรรมและจริยธรรม (β = 0.123) และด้านคุณลักษณะ (β = 0.111) และ 3) ประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงบวกมีอิทธิพลเชิงบวกต่อการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน (β = 0.403) ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การพัฒนาสมรรถนะของมัคคุเทศก์ควบคู่กับการสร้างประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงบวกจะช่วยยกระดับคุณภาพการบริการ ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของนักท่องเที่ยว และสนับสนุนการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืนในมิติเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม