ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารกับคุณภาพการบริหารจัดการ โรงเรียนบนพื้นที่สูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดเชียงราย

ผู้แต่ง

  • รพีภรณ์ รวมจิตร Master of Educational Administration, Graduate School, Chiang Rai College
  • อินทร์ จันทร์เจริญ Lecturer of Chiangrai College
  • วีรพันธุ์ ศิริฤทธิ์ Lecturer of Chiangrai College

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำดิจิทัล, คุณภาพการบริหารจัดการ, โรงเรียนบนพื้นที่สูง

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนบนพื้นที่สูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดเชียงราย 2) เพื่อศึกษาระดับคุณภาพการบริหารจัดการของโรงเรียนบนพื้นที่สูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดเชียงราย 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารกับคุณภาพการบริหารจัดการของโรงเรียนบนพื้นที่สูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดเชียงราย การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 317 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน

           ผลการวิจัยพบว่า

           1) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านความรู้และทักษะดิจิทัลมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา คือ ด้านการพัฒนาบุคลากรด้านดิจิทัล ด้านวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล ด้านวิสัยทัศน์ดิจิทัล และด้านการสื่อสารและสร้างเครือข่ายดิจิทัล ตามลำดับ

           2) คุณภาพการบริหารจัดการโรงเรียนบนพื้นที่สูงโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านคุณภาพของผู้เรียนและด้านการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากัน รองลงมา คือ ด้านการบริหารและการจัดการ โดยทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด

           3) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพการบริหารจัดการโรงเรียนบนพื้นที่สูงในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .766)

 

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research article)