ความคงทนในการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านวิชาวิจัยทางการศึกษาของนักศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิชาวิจัยทางการศึกษาของนักศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพครูต่อวิธีการสอนแบบห้องเรียนกลับด้าน (2) ศึกษาความคงทนในการเรียนรู้วิชาวิจัยทางการศึกษาของนักศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพครูต่อวิธีการสอบแบบห้องเรียนกลับด้านหลังจากใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน (3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพครูที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน ประชากรที่ใช้ในการวิจัยจำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบวัดความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test

           ผลจากการวิจัยพบว่า (1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้โดยการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (2) ผลการวิเคราะห์ความคงทนในการเรียนรู้วิชาวิจัยทางการศึกษา หลังการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน พบว่า คะแนนผลสัมฤทธิ์เฉลี่ยหลังเรียน 2 สัปดาห์ไม่แตกต่างจากคะแนนหลังเรียน แสดงว่ามีความคงทนในการเรียนรู้ (3) ความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน พบว่า นักศึกษามีความพึงพอใจโดยภาพรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด