ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจกับการปฏิบัติงานครูผู้สอนตามแนวคิดวิถีใหม่ โรงเรียนขนาดกลางเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงรายเขต 2 จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับแรงจูงใจการปฏิบัติงานของครูผู้สอน 2) ระดับของการปฏิบัติงานของครูผู้สอนตามแนวคิดวิถีใหม่ และ 3) หาความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจต่อการปฏิบัติงานของครูผู้สอนตามแนวคิดวิถีใหม่ โรงเรียนขนาดกลางในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ครูผู้สอน โรงเรียนขนาดกลางในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2 จำนวน 326 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วย ข้อมูลส่วนบุคคล แรงจูงใจในการปฏิบัติงาน และการปฏิบัติงาน ของครูผู้สอน ในโรงเรียนขนาดกลางในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของเพียร์สัน

            ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับแรงจูงใจ-ปัจจัยจูงใจ โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.09, มีค่า SD เท่ากับ 0.69 ระดับแรงจูงใจ-ปัจจัยค้ำจุน โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.06, มีค่า SD เท่ากับ 0.80 ระดับของการปฏิบัติงาน โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.76, มีค่า SD เท่ากับ 0.81 และ 3) ความสัมพันธ์แรงจูงใจกับการปฏิบัติงานของครูผู้สอนตามแนวคิดวิถีใหม่ พบว่า ปัจจัยจูงใจ ได้แก่ ความสำเร็จในงาน การได้รับการยอมรับ ลักษณะของงาน ความรับผิดชอบในงาน ความก้าวหน้าในงาน ปัจจัยค้ำจุน ได้แก่ นโยบายและการบริหารขององค์การ การบังคับบัญชาและการควบคุมดูแล ความสัมพันธ์กับหัวหน้างาน ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน ความสัมพันธ์กับผู้ใต้บังคับบัญชา ตำแหน่งงาน ความมั่นคงในการทำงาน ชีวิตส่วนตัว สภาพการทำงาน ค่าตอบแทน มีความสัมพันธ์ทางบวก (p=.578), (p=.424) กับการปฏิบัติงานของครูผู้สอนตามแนวคิดวิถีใหม่ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05