ผลของการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างสุนทรียแห่งตนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนบ้านซา จังหวัดตรัง - คงพล แจ่มจรัส; วงษ์ทิม สุขอรุณ; สุขสวัสดิ์ จิระสุข (วารสารจิตวิทยาคลินิกไทย (Online), 2022)
วัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เปรียบเทียบสุนทรียะแห่งตนของนักเรียนกลุ่มทดลองก่อนและหลังการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ และ 2) เปรียบเทียบสุนทรียะแห่งตนของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการกับนักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับกิจกรรมการเรียนตามปกติ วัสดุและวิธีการ กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 โรงเรียนบ้านซา จังหวัดตรัง ปีการศึกษา 2563 จำนวน 18 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 9 คนเท่ากัน โดยการสุ่มอย่างง่าย กลุ่มทดลองได้รับการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ จำนวน 8 ครั้ง ครั้งละ 60 - 90 นาที กลุ่มควบคุมได้รับกิจกรรมการเรียนตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) โปรแกรมการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างสุนทรียะแห่งตน และ (2) แบบวัดสุนทรียะแห่งตนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .84 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การทดสอบวิลคอกซัน และการทดสอบแมนวิทนีย์ ผลการศึกษา พบว่า (1) ภายหลังการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ นักเรียนกลุ่มทดลองมีสุนทรียะแห่งตนสูงขึ้นกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (2) ภายหลังการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการนักเรียนกลุ่มทดลองมีสุนทรียะแห่งตนหลังการทดลองสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับกิจกรรมการเรียนตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุป การให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการสามารถเสริมสร้างสุนทรียะแห่งตนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 ให้เพิ่มสูงขึ้น