แนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก - ชะนิดไทย, กฤษณ์วริศ; บดีรัฐ, โชติ (วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 2022)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2) เพื่อศึกษาสมรรถนะของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3) เพื่อปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และ 4) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก กลุ่มตัวอย่างที่จะใช้เป็นตัวแทนของประชากร คือ บุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก จำนวน 350 คน จากคำนวณใช้สูตรของ Taro Yamane ที่ระดับความเชื่อมั่น ร้อยละ 95 เครื่องมือวิจัยครั้งนี้ คือ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ โดยผู้วิจัยได้เลือกใช้สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ดังนี้ สถิติเชิงพรรณนา โดยการแจกแจงในรูปแบบของความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ทดสอบ คือ t-test, F-test และการวิเคราะห์ความถดถอดพหุคุณ ผลการวิจัย พบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามแสดงความคิดเห็น ระดับการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ระดับมาก 2) สมรรถนะของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ระดับมาก 3) ปัจจัยที่ส่งผลต่อแนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากร พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ด้านประสบการณ์ทำงานที่แตกต่างกันส่งผลต่อการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และสมรรถนะของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภาพรวมส่งผลต่อการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) แนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมี 4 แนวทาง คือ แนวทางที่ 1 ด้านออกแบบตามความต้องการของบุคลากรที่ปัจจัยส่วนบุคคลแตกต่างกันไป แนวทางที่ 2 ด้านการบริหารและจัดการทรัพยากรมนุษย์ แนวทางที่ 3 ด้านการพัฒนาหรือปรับปรุงวิธีการในการพัฒนา และแนวทางที่ 4 ด้านการติดตามตรวจสอบการพัฒนา