การสื่อสารภาพลักษณ์ทางการเมืองผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของนักการเมืองไทย - บุญมั่ง, เกรียงไกร; ศรีประพันธ์, ขวัญฟ้า (วารสารการสื่อสารและสื่อบูรณาการ, 2022)
การศึกษาเรื่อง “การสื่อสารภาพลักษณ์ทางการเมืองผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของนักการเมืองไทย” มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการสื่อสารภาพลักษณ์ทางการเมืองผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของนักการเมืองไทย ที่เป็นตัวแทนของนักการเมืองทั้งจากพรรคร่วมรัฐบาล และพรรคร่วมฝ่ายค้าน ได้แก่ นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ และคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ โดยอาศัยวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลจากการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ที่นักการเมืองสื่อสารผ่านช่องทางเฟซบุ๊ค (Facebook) ระหว่างวันที่ 10 สิงหาคม 2563 ถึงวันที่ 10 ธันวาคม 2563 จากการศึกษาพบว่า ภาพลักษณ์ทางการเมืองที่นักการเมืองไทยสื่อสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์สามารถแบ่งได้ 5 ภาพลักษณ์ คือ 1) การให้ข้อมูลข่าวสาร (Information) และแสดงความรู้ความเข้าใจ (Knowledge) หรือ “ผู้รู้” โดยการนำเสนอข้อมูล สถานการณ์ ปรากฎการณ์ทางเศรษฐกิจ การเมืองสังคมและสิ่งแวดล้อม อย่างผู้เชี่ยวชาญจากมุมมองของนักการเมือง เช่น ข้อมูลทางด้านเศรษฐกิจ, การแก้ไขรัฐธรรมนูญ และปัญหาความเดือดร้อนต่าง ๆ ของประชาชน 2) ความรับผิดชอบและตำแหน่งหน้าที่ (Responsibility and Credential) หรือ “ผู้นำ” ด้วยการสื่อสารถึงการทำงาน ปฏิบัติหน้าที่ตามความรับผิดชอบของตนเอง รวมไปถึงกิจวัตรที่ปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ 3) การสนับสนุน (Supporting) หรือ “ผู้สนับสนุน” สื่อสารถึงการได้รับการยอมรับจากสถาบันต่าง ๆ ทางสังคม ขณะเดียวกันก็เป็นผู้ให้การสนับสนุนแก่สถาบันทางสังคมอื่น ๆ ด้วย 4) “ผู้มีประสบการณ์” (Experience) แสดงให้เห็นถึงความรู้ความสามารถ ที่เกิดจากประสบการณ์ อ้างอิงถึงผลงาน ตำแหน่งหน้าที่ และภารกิจที่เคยปฏิบัติมา และ 5) บุคลิกภาพ (Personality) หรือ “ผู้มีบุคลิกภาพที่ดี” ที่สื่อสารภาพลักษณ์ผ่านวจนภาษา และอวจนภาษา เช่น การแต่งกาย การใช้ภาษาพูด ภาษาเขียน เป็นต้น ภาพลักษณ์ทางการเมืองที่นักการเมืองไทยนิยมสื่อสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ได้แก่ ภาพลักษณ์การให้ข้อมูลข่าวสาร และแสดงความรู้ความเข้าใจ ภาพลักษณ์แสดงความรับผิดชอบและตำแหน่งหน้าที่ สื่อสารการทำงาน หน้าที่ และความรับผิดชอบของตน โดยภาพลักษณ์ทางการเมืองที่โดดเด่นของแต่ละท่าน แสดงให้เห็นถึงภาพลักษณ์ที่นักการเมืองต้องการนำเสนอสู่ประชาชนให้เป็นที่รับรู้และจดจำ รวมถึงเพื่อให้ตอบสนองต่อวัตถุประสงค์ทางการสื่อสารที่นักการเมืองตั้งไว้