อิทธิพลของภาษาในเด็กไทยปฐมวัยกับการจำแนกประเภทด้านเพศสถานะ - ปรีชาพานิช, สุขุม; อ่อนสุวรรณ, จุฑามณี; วงศ์วรจรรย์, ธฤต (วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2025)
งานวิจัยนี้ศึกษาอิทธิพลของภาษา (คำลงท้ายที่แสดงเพศ) ต่อการจำแนกประเภทด้านเพศสถานะของผู้พูดเมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งที่เป็นรูปธรรมอื่นได้แก่ รูปลักษณ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กไทยอายุ 5 - 6 ปี จำนวน 20 คน ที่ร่วมกิจกรรมจากเกมและกติกาที่สร้างขึ้นบนแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์โดยจะระบุเพศของตัวละครในเกมจาก 3 ตัวเลือก คือ ผู้ชาย ผู้หญิง และไม่แน่ใจ ตัวละครในเกมจะพูดประโยคทั้งสิ้น 24 ประโยค แบ่งเป็น 2 เงื่อนไข (1) “สอดคล้อง” ได้แก่ตัวละครที่มีเสื้อผ้าและทรงผมเป็นชายหรือหญิง และพูดประโยคที่มีคำลงท้ายสอดคล้องกับรูปลักษณ์ (2) “ไม่สอดคล้อง” ตัวละครที่มีรูปลักษณ์เป็นชายพูดประโยคที่มีคำลงท้าย “ค่ะ” หรือตัวละครที่มีรูปลักษณ์เป็นหญิงพูดประโยคที่มีคำลงท้าย “ครับ” เสียงพูดที่ใช้มีลักษณะทางเสียงกำกวมที่จะเป็นเพศใดเพศหนึ่งก็ได้ จากคำตอบทั้งหมด 432 ครั้ง แสดงให้เห็นว่าภาษามีอิทธิพลในการจำแนกเพศสถานะมากกว่ารูปลักษณ์ภายใต้เงื่อนไข “ไม่สอดคล้อง” ระหว่างรูปลักษณ์และคำลงท้าย ทั้งในกรณีที่ตัวละครมีรูปลักษณ์เป็นชายพูดประโยคที่มีคำลงท้าย “ค่ะ” และตัวละครมีรูปลักษณ์เป็นหญิงพูดประโยคที่มีคำลงท้าย “ครับ” เด็กเลือกระบุเพศสถานะโดยเป็นไปตามคำลงท้ายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นถึงบทบาทของภาษาและปฏิสัมพันธ์ในสังคมของเด็กปฐมวัยในการกำหนดมุมมองต่อประเภทของสิ่งต่าง ๆ โดยเฉพาะที่เป็นนามธรรม เช่น เพศสถานะ ซึ่งอาจเป็นผลจากประสบการณ์ความรู้ที่ถูกจัดเก็บในรูปแบบของคำและพัฒนาเป็นเครือข่ายทางความหมายขึ้น