ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลการพัฒนานักบริหาร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย - (ประสาร จนฺทสาโร), พระเมธีธรรมาจารย์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2018)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ในการวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาคุณสมบัตินักบริหารและหลักการ บริหารจัดการที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการพัฒนานักบริหารมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย 2) ศึกษาองค์ประกอบประสิทธิผลการพัฒนานักบริหารของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช วิทยาลัย และ 3) ศึกษาแนวทางในการพัฒนานักบริหารที่มีประสิทธิผลของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีเชิงลาดับการอธิบาย (sequential explanatory research) ใช้การสุ่มตัวอย่างได้กลุ่มตัวอย่าง 190 รูป/คน ที่เป็นตัวแทนของนักบริหารโดยใช้ แบบสอบถาม และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลักจานวน 25 รูป/คน ที่เป็นนักบริหารระดับสูง ใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติอ้างอิงในการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนานักบริหารของมหาวิทยาลัย พบว่า ปัจจัยคุณสมบัติ ของนักบริหารที่ประกอบด้วยการปรับตัว การมีวิสัยทัศน์และความคิดเชิงกลยุทธ์ ความซื่อสัตย์ การ สื่อสารที่ดี มีความรอบรู้ และปัจจัยหลักการบริหารจัดการ ประกอบด้วยหลักการวางแผน การจัด องค์การ การนา การควบคุม และการใช้คุณธรรมทศพิธราชธรรมของนักบริหารมีความสัมพันธ์กับ ประสิทธิผลของการพัฒนานักบริหารมหาวิทยาลัย 2) ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรคุณสมบัตินัก บริหารและหลักการบริหารจัดการร่วมกันเป็นรายคู่มีความสัมพันธ์ในทางบวกกับประสิทธิผลการ พัฒนานักบริหารมหาวิทยาลัย โดยมีค่าสหสัมพันธ์(เพียร์สัน)ในระดับปานกลางอยู่ระหว่าง 0.361 ถึง 0.642 อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติทุกตัวแปรที่ระดับ 0.01 (2 – tailed) 3) ตัวแปรพยากรณ์ ประกอบด้วย การควบคุม หลักธรรมทศพิธราชธรรม การวางแผน การมีวิสัยทัศน์และความคิด เชิงกลยุทธ์ มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลของการพัฒนานักบริหารมหาวิทยาลัยร้อยละ 74.5 (R = 0.745) ซึ่งสามารถพยากรณ์ถึงประสิทธิผลของการพัฒนานักบริหารมหาวิทยาลัยได้ร้อยละ 56.0 (R2 = 0.555) อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (2 –tailed) และ 4) การสัมภาษณ์นักบริหาร ระดับสูงพบว่าประสิทธิผลในการพัฒนานักบริหารมหาวิทยาลัยเป็นไปในทิศทางเดียวกันและขึ้นอยู่ กับกับการควบคุมที่เหมาะสม คุณธรรมทศพิธราชธรรม การวางแผน การมีวิสัยทัศน์และความคิด เชิงกลยุทธ์ และข้อเสนอแนะ 1) ประสิทธิภาพของการพัฒนานักบริหารควรนาวิธีการสอนของ พระพุทธเจ้ามาปฏิบัติ เช่น การบรรยายเนื้อหาสาระ การอภิปราย การแก้ไขปัญหา และ การตอบ ปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม 2) การใช้หลักธรรมเป็นใหญ่(ธรรมาธิปไตย)ต้องกระตือรือร้น ที่จะนามา พัฒนานักบริหารในมหาวิทยาลัย 3) การเรียนรู้เกี่ยวกับดิจิตอลควรจะจัดตั้งขึ้นให้เป็นศูนย์กลางการ เรียนรู้ระดับโลก ซึ่งผู้เรียนสามารถเรียนได้ในทุกสถานที่ ยกตัวอย่างให้รู้แจ้งร่วมกับการประยุกต์ใช้ ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศสร้างสื่อการพัฒนานักบริหาร ให้สามารถเรียนรู้ได้ทุกที่ทุกเวลา