การสร้างความปรองดองสมานฉันท์ด้วยการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา - กิตฺติโสภโณ, พระมหากฤษฎา; คุณงฺกโร, พระมหากำพล (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2016)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสด์คือ ๑) เพื่อศึกษากระบวนการสร้างความปรองดองสมานฉันท์ ด้วยการขับเคลื่อนโครงกรหบ้านรักษาศีล ๕ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ ๒) เพื่อนำเสนอแนวทางการสร้างความปรองดองสมานฉันท์ ด้วยการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕จังหวัดพระนครศรีอยุธยา การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาโดยการใช้การวิจัยแบบคุณภาพ (QualitativeResearch) ด้วยการวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research)การสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depthInteniew) กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (key nformants) จำนวน ด๗ รูป/คน และการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม(Non-participant Obsenation) ณ ชุมชนวัดกการ้อง ตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาผลการวิจัยพบว่ แนวทางการสร้างความปรองดองสมานฉันท์ ด้วยการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษศีล ๕ จังหวัดพระนครตรีอยุธย ประกอบด้วย ๔ กลยุทธ์ คือ กลยุทธ์ที่หนึ่งจัดตั้งศูนย์อำนวยการกลาง และศูนย์อำนวยความสะดวกระดับชุมชนที่มีประสิทธิภาพ เช่น มีวัสดุอุปกรณ์ในการบันทีกและจัดเก็บข้อมูล เป็นศูนย์ประสานงานและขับเคลื่อนโครงการ มีการดำเนินกิจกรมอย่างต่อเนื่อง กลยุทธ์ที่สอง จัดอบมประชาชน สร้างความรู้ความเข้าใจในการรักษาศีล ๕รวมถึงสถานศึกษา หวยงานราชการ โรงงน และชุมชนอย่งต่อเนื่อง จัดทำเอกสาร แผ่นพับและสื่อการสอนเพื่อเผยแพรโครการให้ทั่วถึง และขับเคลื่อนหบ้านรักษาศีล ๕ ระดับ ๒ อย่างต่อเนื่องตามนโยบายของคณะสงฆ์ กลยุทธ์ที่สาม พัฒนาศักยภาพของบุคลากรทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์ และสร้างจิตอาสาในการปฏิบัติงานให้เพิ่มมากขึ้น เน้นการประสานงานระหว่างบ้าน วัด และชุมชน(บวร) และ กลยุทธ์ที่สี่ สร้างครื่องมือในการกำกับติดตามและประเมินผลการดำเนินโครงการที่มีคุณภาพ ขอความร่วมมือจกสถาบันการศึกษาของจังหวัด เช่น มหาวิทยาลัย วิทยาลัย เป็นต้น ในการช่วยสร้างเครื่องมือในการก ากับติดตามและประเมินผลที่มีคุณภาพจากผู้เชยวชาญ มีการรายงานผลการด าเนินงานทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพอย่างต่อเนื่อง