ผลของโปรแกรมพัฒนาการเรียนรู้โดยบูรณาการรูปแบบการเรียนแบบ TGT (Teams Games Tournament) ที่มีต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์และผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนวิชาคณิตศาสตร์ต่ำ โรงเรียนอนุบาลบางแพ (ชุมชนวัดบางแพใต้) - รัตนวารินทร์ชัย , สิทธิกร (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2013)
การวิจัยนี้มีจุดประสค์ ๑ เพื่อปรียบเทียบแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของกลุ่มทดลอง ก่อนการ ทดลองและหลังการทดลอง ๒) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของ นักเรียนกลุ่มกตลองและกลุ่มควบคุม หลังการทดลอง ๓) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์แรงจูงใจใฝ สัมฤทธิ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชคณิตศาสตร์ของนักเรียน ๔) เพื่อศึกษาผลหลังการใช้โปรแกรมพัฒนาแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ที่มีต่แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนเป็นกรวิจัแบบกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนระดับชั้น ประถศึษาที่ ๖ ภาคเรียนที่ 6 ปีการศึกษา b๕๕ โรงเรียนอนุบาลบางแพ (ชุมชุนบางแพใต้) ที่มีผลสำฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ต่ำจำนวน ๓๐ คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองได้แก่ แบบทดสอบสติปัญญา The Advanced Progressive Matrices แบบวัดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และแบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชคณิตศาสตร์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ The Kolmogorov Test, T-test และ Matched Pairs t-test ผลการวิจัยพบว่ ๑) ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนแรงจูงใจไผ่สัมฤทธิ์แตกต่าง กับกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 00๕๒) หลังจกการทดลอง กลุ่มทดลองมีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนวิชคณิตศาสตไม่แตกต่งกับกลุ่มควบคุม ๓) แรงจูงใจใฝสัมฤทธิ์กับผลสัมฤทธิ์วิชา คณิตศาสตร์ มีความสัมพันธ์กันทางบวก