บทบาทของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) เจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์และ เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุในการพัฒนาสังคม - บุญที่สุด, จุไรรัตน์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2014)
บทความฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิจัยเรื่องบทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาสังคม กรณีศึกษา พระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินธโร) วัดมหาธาตุ อ.เมือง จ.เพชรบูรณ์. เป็นการ ศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีวัตถุประสค์ (๑) เพื่อศึกษาบทบาทการพัฒนาสังคมตามแนวทางของ พระเทพรัตนกวี (สุรินท ชุตินธโร) (๒) เพื่อศึกษาการประยุกต์แนวคิดในการพัฒนาสังคมของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินธโร) ผลการศึกษาวิจัย พบว่า ๑. พระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินธโร) มีบทบาทใการพัฒนาสังคมในด้านต่งๆนั้นเพราะพระสฆ์มีความสัมพันธ์กับสัดมโดยใช้หลักศาสนาช่วยวางรากฐานความเจริญแก่สังคมซึ่งท่านได้พัฒนาในด้านคาปกครอง การศึกษา การสงคราะห์ การสาธารณูปการ สาธารณะสงเคราะห์ และ ด้านการเผยแผ่พระศาสนา พื่อช่วยสเสริมให้สังคมปฏิบัติในสิ่งที่ถูกต้องตามหลักพระพุทธศาสนา ๒. พระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินธโร) มีการประยุกต์แนวคิดในการพัฒนาสังคมพบว่าท่านได้นำหลักธรมมาปรับใช้ให้เกิดประโยชน์ในด้านการปกครองได้อย่งเหมาะสมในการได้ปกครองคณะสงฆ์ตามระเบียบของมหาเถรสมาคม โดยถือพระธรรมวินัยเป็นสำคัญ ด้านการศึกษาได้ วางรากฐานโดยส่งสริมการศึกษทั้หางโลกและทงธรรม ทั้แผนกธรรม-บาลี แผนกสามัญศึกษา และระดับอุดมศึษโดยโรงเรียพระปริยัติธรมขึ้น ด้นการเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้ทำการเผย แผ่หลักธรรม คำสอนของพระพุทธองค์ ด้วยการแสดง พระธรรมเทศนาในวาระโอกาสและวันสำคัญ ทางพระพุทธศาสนาและมีการจัดตั้งหน่วยและบุคลากรในการเผยแผ่โดยเฉพาะ เช่น งานพระธรรมทูต ให้กรอรมประชชนในแต่ละโอกาสด้านการสาธารณูปการทนได้ด้านให้การสนับสนุนการก่อสร้างถาวรวัตถุและบูรณะปฏิสัขรณ์เสนาสนะต่งๆ และค้นการสาธารณสงเคราะห์ ท่นได้ให้ การสนับสนุนการก่อสร้งแก่หน่วยงนราชการ เช่น โรงเรียน สถานพยาบาล และองค์กรภาคประชาชนตามความเหมาะสม