อยู่อย่างไรใจจึงเป็นสุข - (ประยูร ธมฺมจิตฺโต), พระพรหมบัณฑิต (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2020)
โดยทั่วๆ ไปแล้ว คนเรานั้นเป็น ลูกปิงปองถูกตีไปตีมา สุขบ้างทุกข์บ้างโดยที่เราไม่มีสิทธิ์เลือก เป็นความสุขที่ไม่มีสิทธิ ชีวิตเราขึ้นอยู่กับความกรุณาของสถานการณ์ แล้วแต่ว่าเรื่องราวต่างๆ นั้นจะเป็นใจหรือไม่ ถ้าหากว่าสถานการณ์นั้นเราโชคดีไปอยู่ในสถานการณ์ที่ดี คนแวดล้อมดีเราก็มีความสุข แต่ถ้าบังเอิญไปพบเจอสิ่งที่ไม่ดีหรือคนไม่ดีเราก็ทุกข์ผัสสะนี้แหละที่เป็นจุดแยกระหว่างสุขและทุกข์ในโลกสิ่งต่างๆ ที่นำมาเสนอให้เรา เช่น ภาพที่เราได้เห็นหรือเสียงที่เราได้ยิน ทำให้เราสุขและทุกข์ก็จริง คนบางคนสุขและทุกข์แบบพึ่งพาอาศัย ขึ้นอยู่กับปัจจัยสิ่งแวดล้อมมากำหนดให้เขาสุขและทุกข์ ส่วนบางคนนั้นสุขและทุกข์แบบเป็นไทในตัวเอง เขามีอิสรเสรีที่จะเลือกสุขและทุกข์สุขที่ต้องอาศัยผู้อื่นหรือสิ่งอื่นเราเรียกว่าสามิสสุข เป็นสุขแบบไม่เป็นตัวของตัวเอง สุขเพราะอาศัยความเอื้ออำนวยของธรรมชาติ ท่านจะสุขหรือทุกข์แบบจิ้งหรีดที่ถูกปั่นหัวอยู่ตลอดไปไม่แปลกที่คนทำบุญแล้วมีความสุข เขาทำเมื่อใดก็มีความสุขเมื่อนั้นบางคนไม่เข้าใจว่า ทำไมทำบุญแล้วมีสุขตรงไหน ความสุขอยู่ที่ท่านทำความดีแต่ละครั้งนั่นเองและอำนาจแห่งคุณพระศรีรัตนตรัยจงมารวมกันเป็นพลัง เป็นตบะ เป็นเดชะ เป็นพลวปัจจัยอำนวยพรให้ชีวิตของท่านทั้งหลายราบรื่นเรียบร้อยสวยงาม ดำเนินไปสู่เป้าหมายที่ดีเป็นบุญกุศล ได้แต่สิ่งที่ดีงามในชีวิต มีความสุขสมปรารถนาทุกท่าน และเมื่อท่านมีความสุขก็ขอให้แบ่งความสุขแด่ญาติมิตรทุกท่านด้วยเช่นกัน