ผลของโปรแกรมพุทธสันติวิธีต่อการแก้ปัญหาความขัดแย้ง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ โรงเรียนหาดใหญ่ วิทยาลัยจังหวัดสงขลา - บัวบุศ, วรลักษณ์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2014)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ๑) เพื่อพัฒนาโปรแกรมพุทธสันติวิธี๒)เพื่อเปรียบเทียบ การแก้ปัญหาความขัดแย้งโดยพุทธสันติวิธีของกลุ่มทดลองก่อนและหลังการทดลอง๓) เพื่อ เปรียบเทียบการแก้ปัญหาความขัดแย้งโดยพุทธสันติวิธีของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมหลังการ ทดลอง งานวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ประชากร คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒โรงเรียน หาดใหญ่วิทยาลัย จังหวัดสงขลา ภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา ๒๕๕๖ จํานวน ๑๔ ห้องจํานวน นักเรียน ๕๘๔ คน ผู้วิจัยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง นําห้องเรียนที่มีค่าเฉลี่ยของแบบวัดการ แก้ปัญหาความขัดแย้งโดยพุทธสันติวิธีต่ําสุดมา ๒ ห้อง แล้วสุ่มจําแนกกลุ่มเป็นกลุ่มทดลอง และ กลุ่มควบคุม กลุ่มละ ๒๕ คน กลุ่มทดลองเข้าร่วมกิจกรรม ๑๑ ครั้ง ครั้งละ ๕๐ นาที เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย คือ โปรแกรมพุทธสันติวิธี แบบวัดการแก้ปัญหาความขัดแย้งโดยพุทธสันติวิธี แบบสอบถามความคิดเห็นในการเข้าร่วมโปรแกรมพุทธสันติวิธีวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่า เบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที่ ผลการวิจัยพบว่า ๑) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีการแก้ปัญหาความขัดแย้งโดยพุทธ สันติวิธีสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .o๕๒) หลังการทดลอง กลุ่มทดลอง มีการแก้ปัญหาความขัดแย้งโดยพุทธสันติวิธีสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ ระดับ .๐๕