การพัฒนำชุมชนตามแนววิถีพุทธของหมู่บ้านในเขตพื้นที่จังหวัดลพบุรี - (อนันตกิจโสภณ), พระนิพ์พิชน์ โสภโณ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2020)
การวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาทฤษฎีและหลักพุทธธรรมที่เหมาะสมกับ การพัฒนาชุมชน 2) เพื่อศึกษาวิธีการพัฒนาชุมชนของหมู่บ้านในเขตพื้นที่จังหวัดลพบุรี และ 3) เพื่อนาเสนอแนวทางการพัฒนาชุมชนตามแนววิถีพุทธของหมู่บ้านในเขตพื้นที่จังหวัดลพบุรี ผลการวิจัยพบว่า 1. ทฤษฎีและหลักพุทธธรรม ที่เหมาะสมกับการพัฒนาชุมชน จากการศึกษา พบว่า ทฤษฎีที่ใช้ในการพัฒนาชุมชนของหมู่บ้านในเขตพื้นที่จังหวัดลพบุรี ใช้การพึ่งตนเองของชุมชน :TERMS มี 5 ด้าน ประกอบด้วย 1) ด้านเทคโนโลยี 2) ด้านเศรษฐกิจ 3) ด้านทรัพยากรธรรมชาติ 4) ด้านจิตใจ และ 5) ด้านสังคมและวัฒนธรรม สาหรับหลักพุทธธรรมที่ใช้ในการพัฒนาชุมชน คือ หลักปาริสุทธิศีล ซึ่งประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ ความไม่เบียดเบียน ความรอบคอบ ความมี คุณธรรม และ ความพอประมาณ 2.วิธีการพัฒนาชุมชนของหมู่บ้านในเขตพื้นที่จังหวัดลพบุรี พบว่า มีวิธีการพึ่งพาตนเอง 5 ด้าน ประกอบด้วย 1) แนวทางการพึ่งตนเองด้านเทคโนโลยีคือ ใช้เทคโนโลยีอย่างเหมาะสม โดย อาศัยภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นหลัก 2) แนวทางการพึ่งตนเองด้านเศรษฐกิจคือใช้จ่ายเท่าที่จาเป็น และ ยึดหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 3) แนวทางการพึ่งตนเองด้านทรัพยากรธรรมชาติ คือ สร้าง ข้อตกลงในการใช้และอาศัยการแบ่งปันทรัพยากรร่วมกัน 4) แนวทางการพึ่งตนเองด้านจิตใจคือ ยึดถือคาสั่งสอนทางพระพุทธศาสนาและยอมรับการเปลี่ยนแปลงต่างๆที่เกิดขึ้น และ 5) แนว ทางการพึ่งตนเองด้านสังคมและวัฒนธรรมคือการเข้าร่วมกิจกรรมของชุมชนอย่างสม่าเสมอและ ปฏิบัติตามจารีตประเพณีอย่างเคร่งครัด 3.แนวทางการพัฒนาชุมชนตามแนววิถีพุทธของหมู่บ้านในเขตพื้นที่จังหวัดลพบุรีเป็น การบูรณาการระหว่างหลักการพึ่งพาตนเองกับหลักปาริสุทธิศีล ซึ่งเป็นการดาเนินงานในบริบทของ ชุมชนวิถีพุทธ มีแนวทางที่สาคัญ 4 ประการได้แก่ 1) กระบวนการผลิต 2) กระบวนการบริโภค 3) กระบวนการซื้อขาย และ 4) กระบวนการกระจายผลผลิต แนวทางพัฒนาดังกล่าวนั้นมีปัจจัยสาคัญ4 ประการได้แก่ 1) ผู้นาของชุมชน 2) การมีส่วนร่วมของชุมชน 3) เปูาหมายของชุมชน และ 4) การบริหารจัดการของชุมชน