การบริหารจัดการการจัดสร้างอุโมงค์เก็บพันธุ์พืชบนดอยอินทนนท์จังหวัดเชียงใหม่ - จันทรากุลและคณะ, วันเฉลิม (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2020)
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1.เพื่อศึกษาตัวแบบอุโมงค์จัดเก็บพันธุ์พืชบนดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ ตามแนวทางโครงการอุโมงค์เก็บพันธุ์พืชสวาลบาร์ด นอร์เวย์ 2. เพื่อศึกษาถึงตัวชี้วัดที่มีผลต่อการก่อเกิดนโยบายการสร้างอุโมงค์จัดเก็บพันธุ์พืชบนดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ 3. เพื่อศึกษาการบริหารจัดการการสร้างอุโมงค์จัดเก็บพันธุ์พืชบนดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ ตามแนวทางโครงการอุโมงก์จัดเก็บพันธุ์พืชสวาลบาร์ด นอร์เวย์ โดยผู้วิจัยได้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยคือการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 25 รูป/คน และการสนทนากลุ่มเฉพาะ จำนวน 12 รูป/คน จากผู้เกี่ยวข้องกับนโยบายและผู้ที่ได้รับผลกระทบหากมีการจัดสร้างอุโมงค์เก็บพันธุ์พืชบนดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ จากนั้นได้นำข้อมูลที่ได้มาทำการอธิบายความ ตีความ และแปลความตามนัยยะ โดย 1) การวิเคราะห์ข้อมูลการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้วิจัยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา ทั้งหมดโดยใช้เทคนิค 6’ C คือ Concept(มโนทัศน์), Contents (สาระสำคัญ), Classify (จำแนกกลุ่ม/ระบุประเด็นสำคัญ),Category (จัดหมวดหมู่), Communication (การแปลความ ตีความข้อมูล) และ Conceptualize (การจัดทำกรอบความคิดการวิจัย) 2) การวิเคราะห์ข้อมูลการสนทนากลุ่มเฉพาะ ข้อมูลจากการสนทนากลุ่มผู้เชี่ยวชาญ ผู้วิจัยใช้วิธีการตีความหมาย และแปลความหมายในรูปของการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ด้วยเทคนิคกระบวนการวิภาษวิธี ซึ่งมี 3 ลักษณะ คือ ข้อมูลเชิงข้อเสนอ (Thesis) เชิงปฏิเสธ (Anti Thesis) และข้อมูลเชิงสรุป/สังเคราะห์ (Synthesis) ผลการวิจัยพบว่า ตัวแบบอุโมงค์จัดเก็บพันธุ์พืชบนดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ ตามแนวทางโครงการอุโมงค์เก็บพันธุ์พืชสวาลบาร์ดนอร์เวย์ พบว่า องค์ประกอบของตัวแบบการจัดสร้างอุโมงค์เก็บพันธุ์พืชดอยอินทนนท์ตามแนวอุโมงค์เก็บพันธุ์พืชสวาลบาร์ดประกอบด้วย 8 ประการคือ 1.ทำเล 2.ผู้ผลักดันโครงการ 3. การบริหารจัดการและการดำเนินงาน 4.กฎระเบียบระหว่างประเทศที่ใช้ร่วมกัน 5.งบประมาณ 6.อาคารและระบบความปลอดภัย 7.แนวทางในการฝากเมล็ดพันธุ์และ 8.กฎหมายที่เกี่ยวข้อง ตัวชี้วัดที่มีผลต่อการก่อเกิดนโยบายการสร้างอุโมงค์จัดเก็บพันธุ์พืชบนดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ พบว่า มี 4 กลุ่ม ดังนี้คือ 1. ระบบทุนนิยมโลก 2. โครงสร้างส่วนบนของไทย 3. อุปทานนโยบาย 4. อุปสงค์นโยบาย โดยเฉพาะโครงสร้างส่วนบน ต้องให้ความสำคัญในเรื่อง ความคิด ความเชื่อ และข้อกฎหมาย 3. การบริหารจัดการการสร้างอุโมงค์จัดเก็บพันธุ์พืชบนดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ พบว่ามี 7 ขั้นตอนคือ การวางแผน การจัดองค์กร การจัดหาบุคคล การอำนวยการ การประสานงาน การรายงาน และการจัดการงบประมาณ ส่วนกระบวนการก่อเกิดนโยบาย แบ่งเป็น 3 ขั้นตอนที่สำคัญ คือ การระบุปัญหา การกำหนดข้อนโยบาย และการสร้างความชอบธรรมให้กับนโยบาย ทั้งนี้การดำเนินการต้องยึดการมีส่วนร่วมตามหลักธรรมทิฏฐิสามัญญตา และการมีส่วนร่วมตามหลักธรรมสีลสามัญญตา และการดำเนินการต้องคำนึงถึงสภาพแวดล้อม คือ ระบบทุนนิยมโลก, โครงสร้างส่วนบน,อุปทานนโยบาย, และอุปสงค์นโยบาย