ศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์โดยภาคเอกชน เพื่อสร้างนวัตกรรมการเรียนรู้สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 - วัฒนบุตร, บุษกร (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2019)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาสภาพทั่วไปของศักยภาพในทรัพยากรมนุษย์โดยภาคเอกชน 2) เพื่อศึกษาบทบาท คุณลักษณะที่เป็นปัจจัยในการสร้างศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ต่อการเรียนรู้สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 3) เพื่อสร้างนวตกรรมการเรียนรู้สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 ของทรัพยากรมนุษย์โดยภาคเอกชน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่ใช้เทคนิคการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้าง จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 24 คน เพื่อสำหรับการหาลักษณะร่วม และข้อสรุปร่วม เพื่อหาความเป็นไปได้ของการสร้างตัวแบบศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์โดยภาคเอกชน เพื่อสร้างนวตกรรมการเรียนรู้สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 และการสร้างกระบวนการของการวิจัยเชิงปฏิบัติการโดยนำรูปแบบกลับไปใช้ปฏิบัติการ ผลการวิจัยพบว่า 1.สภาพทั่วไปของศักยภาพในทรัพยากรมนุษย์โดยภาคเอกชน พบว่าจุดแข็งที่ต้องพัฒนามาก ได้แก่ การสร้างบรรยากาศของการมีส่วนร่วม ,จุดอ่อนที่ต้องพัฒนามากที่สุด ได้แก่ การไม่มีระบบการบริหารความรู้ ,โอกาสที่ได้แก่ การเติบโตของตลาด และอุปสรรค ได้แก่ การเข้าสังคมสูงผู้อายุ 2.บทบาท คุณลักษณะที่เป็นปัจจัยในการสร้างศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ต่อการเรียนรู้สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 พบว่า บทบาทที่เป็นปัจจัยในการสร้างศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ ได้แก่ การบริหารแบบมีส่วนร่วมการปรับทัศนคติและการสื่อสารในองค์กร ซึ่งมีปริมาณถึงร้อยละ 87.50 3.นวตกรรมการเรียนรู้สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 ของทรัพยากรมนุษย์โดยภาคเอกชน พบว่า การสร้างกระบวนการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อสร้างนวัตกรรมอย่างยั่งยืนที่จะต้องประกอบไปด้วย การสร้างวัฒนธรรมในการทำงานที่เต็มไปด้วยความสนุก ก่อให้เกิดบรรยากาศในการทำงานที่ทุกหน่วยงานเคารพการมีภาวะผู้นำ ด้วยการผ่านการสร้างการยอมรับในกลุ่มบุคคลผู้ปฏิบัติงาน สามารถตอบสนองวัตถุประสงค์ขององค์กร ภายใต้การทำงานด้วยบรรยากาศของมิตรภาพ การรับผิดชอบต่อสังคม รวมไปถึงการรักษาสภาพแวดล้อมให้ยั่งยืน ดังสมการ 3 Fs = Fun + Full + Friend