แนวทางการจัดการเพื่อเพิ่มประสิทธิผลการจัดการของเสียในอุตสาหกรรมพลาสติกไทย - ธรรมชาลัย, อนันต์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2019)
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันในการจัดการของเสีย วิเคราะห์ปัจจัยการบริหาร และปัจจัยการจัดการของเสียที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการของเสียโรงงานอุตสาหกรรม และเสนอแนวทางการจัดการเพื่อเพิ่มประสิทธิผลการจัดการของเสียในอุตสาหกรรมพลาสติกไทย การวิจัยแบบผสมทั้งเชิงปริมาณโดยเก็บข้อมูลกลุ่มตัวอย่างด้วยแบบสอบถามจำนวน 210 บริษัท และเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหาร ผู้จัดการและหน่วยงานภาครัฐจำนวน 20 คน พบว่า 1) สภาพปัจจุบันในการจัดการของเสียในโรงงานอุตสาหกรรมพลาสติกของไทย ยังคงมีการใช้เครื่องมือในการจัดการของเสียตามแนวคิดตามนักวิชาการจากทวีปเอเชียและทวีปอเมริกา 2) ผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ พบว่า ปัจจัยการบริหารโรงงานอุตสาหกรรมโดยรวมสามารถร่วมกันอธิบายการเปลี่ยนแปลงประสิทธิผลการจัดการของเสียโรงงานอุตสาหกรรมโดยรวม ได้ร้อยละ 60.1 (Adjusted R2 = .601) ในขณะที่ปัจจัยการบริหารโรงงานอุตสาหกรรมด้านค่านิยมร่วม ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการของเสียโรงงานอุตสาหกรรมโดยรวมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และปัจจัยการจัดการของเสียในโรงงานอุตสาหกรรมสามารถร่วมกันอธิบายการเปลี่ยนแปลงของประสิทธิผลการจัดการของเสียโรงงานอุตสาหกรรมโดยรวม ได้ร้อยละ 45.7 (Adjusted R2 = .457) ในขณะที่ปัจจัยการจัดการของเสียในโรงงานอุตสาหกรรมด้านการแปรรูปมาใช้ใหม่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการของเสียโรงงานอุตสาหกรรมโดยรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) แนวทางการจัดการเพื่อเพิ่มประสิทธิผลการจัดการของเสียในอุตสาหกรรมพลาสติกไทยประกอบด้วย (1) มาตรการในการลดปริมาณของเสีย (2) มาตรการในการป้องกันของเสีย (3) มาตรการในการแก้ไขเพื่อไม่ให้เกิดของเสีย และ (4) มาตรการการมีส่วนร่วมในการจัดการของเสีย