การพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหาร ส่วนจังหวัดปทุมธานีตามหลักพุทธธรรม - อารีวงศ์ศิลป์ พลัฏฐ์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2024)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาสมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี 3. นำเสนอการพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานีตามหลักพุทธธรรม ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ศึกษาประชากรจำนวน 240 คน ด้วยแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ ที่ความเชื่อมั่น 0.995 สถิติใช้ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการถดถอยพหุคูณ การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 18 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. สมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานีในภาพรวม เฉลี่ยทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2. ปัจจัยสมรรถนะ ส่งผลต่อสมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี ทุกด้าน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 และสามารถทำนายความแปรปรวนได้ร้อยละ 74.8 จึงยอมรับสมมติฐานที่ 1 หลักอิทธิบาท 4 ส่งผลต่อสมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี ทุกด้าน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 และสามารถทำนายความแปรปรวนได้ร้อยละ 79 3. การพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานีตามหลักพุทธธรรม ซึ่งเป็นการบูรณาการปัจจัยสมรรถนะกับหลักอิทธิบาท 4 ส่งผลให้เกิดการพัฒนาสมรรถนะของบุคลากร ประกอบด้วย 1. ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์งานบรรลุเป้าหมายในระยะเวลาที่กำหนด 2. ด้านการยึดมั่นในความถูกต้อง บุคลากรยึดมั่นในหลักจริยธรรม 3. ด้านความเข้าใจในระบบองค์กรและระบบงาน มีการสร้างบรรยายกาศที่เหมาะกับการพัฒนาความเชี่ยวชาญในงานขององค์กร 4. ด้านการบริการเป็นเลิศมีการบริการวิชาการให้ความรู้แก่ประชาชน 5. ด้านการทำงานเป็นทีม มีการอำนวยความสะดวก แก่ทุกฝ่ายอย่างสร้างสรรค์