การประยุกต์ใช้และความท้าทายของการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ในการศึกษานาฏศิลป์ในมหาวิทยาลัยมองโกเลียใน - หยาง โบ; วศินารมณ์ มณิศา; ซือ เจียนซิง (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2024)
การศึกษาครั้งนี้มุ่งศึกษาการประยุกต์ใช้และความท้าทายของการคิดอย่างมีวิจารญาณในการสอนวิชาเอกนาฏศิลป์ที่มหาวิทยาลัยมองโกเลียใน โดยศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์ การสังเกตการณ์ การสำรวจ และการวิเคราะห์เชิงลึกจากมุมมองของนักการศึกษา และนักศึกษา ผลการศึกษาพบว่า การคิดอย่างมีวิจารณญาณในสาขาการศึกษาด้านนาฏศิลป์ที่มหาวิทยาลัยมองโกเลียใน การคิดอย่างมีวิจารณญาณถูกกำหนดให้เป็นทักษะที่ช่วยให้เกิดการพัฒนาผู้เรียนการแสดง ส่งเสริมการวิเคราะห์เชิงลึก ความเข้าใจทางอารมณ์ การตั้งคำถาม และการพิจารณาผลงานการเต้นรำอย่างรอบคอบ การส่งเสริมการคิดอย่างอิสระและนวัตกรรม วิธีการปลูกฝังเชิงวิพากษ์ ได้แก่ การอภิปรายกลุ่ม การวิจัยวรรณกรรม การปฏิรูปแนวทาง การสอน และการรักษาความสัมพันธ์ระหว่างครูและนักเรียนในระบอบประชาธิปไตยการออกแบบงานที่ส่งเสริมการคิด เช่น การเรียนรู้แบบร่วมมือและการอภิปราย ตลอดจนการสร้างความมั่นใจของนักเรียน และการปรับเปลี่ยนหลักสูตรให้รวมเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการคิดเชิงวิพากษ์ ถือเป็นสิ่งสำคัญ การวิเคราะห์ SWOT ระบุจุดแข็ง (รากฐานทางวัฒนธรรม) จุดอ่อน (แบบจำลองแบบดั้งเดิม) โอกาส (โลกาภิวัตน์) และภัยคุกคาม (การต่อต้านการเปลี่ยนแปลง) โดยสรุป การคิดอย่างมีวิจารณญาณมีส่วนช่วยให้เข้าใจงานเต้นรำอย่างลึกซึ้ง พัฒนาทักษะการเต้น เพิ่มความคิดสร้างสรรค์ และส่งเสริมความเข้าใจข้ามวัฒนธรรมและการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศของนักเรียน อย่างไรก็ตาม ยังมีความท้าทายอยู่ โดยรวมแล้ว งานวิจัยนี้ให้ความเข้าใจที่ครอบคลุมเกี่ยวกับการคิดอย่างมีวิจารณญาณในการศึกษาด้านนาฏศิลป์ในมหาวิทยาลัยมองโกเลียใน และถือเป็นแนวทางที่สำคัญในการปรับปรุงการศึกษาด้านนาฏศิลป์