ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน - เขียนชานาจ เตือนใจ; สมานญาติ สุพรรณี (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2020)
บทความวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับปัจจัยเชิงสาเหตุและระดับ ประสิทธิผลของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน 2) เพื่อศึกษาความกลมกลืนของปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อ ประสิทธิผลของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน และ3) เพื่อศึกษาอิทธิพลของปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลทางตรง และทางอ้อมต่อประสิทธิผลของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ผู้วิจัยได้ศึกษาเอกสารงานวิจัยและสัมภาษณ์ ผู้เชี่ยวชาญและ/หรือผู้ทรงคุณวุฒิ สร้างและพัฒนาเครื่องมือ ซึ่งเป็นแบบสอบถาม ประชากร ได้แก่ ผู้บริหาร อาจารย์ผู้สอนและเจ้าหน้าที่สนับสนุนทางการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอกชน 7 แห่ง จำนวน 44,008 คน กลุ่มตัวอย่างเลือกโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน จานวน 380 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ปัจจัยเชิงยืนยันเส้นทางอิทธิพลและ สมการโครงสร้าง ผู้วิจัยตรวจสอบขยายผลที่ได้จากการวิเคราะห์และยืนยันปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประสิทธิผล ผลการวิจัย พบว่า 1. ระดับปัจจัยเชิงสาเหตุและระดับประสิทธิผลของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ได้แก่ 1.1) ปัจจัยภาวะผู้นา โดยรวมอยู่ระดับมาก ประกอบด้วย การมีบารมีและอิทธิพลเชิงอุดมคติ การจูงใจเพื่อสร้างแรงดลใจ การกระตุ้นทางปัญญา และการเป็นผู้นาในการเปลี่ยนแปลง 1.2) ปัจจัยวัฒนธรรมองค์การโดยรวมอยู่ระดับมาก ประกอบด้วย การปรับตัว พันธกิจ การผูกพัน และค่านิยม 1.3) ปัจจัยเทคโนโลยี สารสนเทศ โดยรวมอยู่ระดับมาก ประกอบด้วย การจัดการเรียนการสอน การบริหารจัดการ การบริการ ข้อมูลและการพัฒนาสื่ออุปกรณ์ 1.4) ประสิทธิผลของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน โดยรวม อยู่ระดับมาก ได้แก่ คุณภาพบัณฑิต คุณภาพงานวิจัยและงานสร้างสรรค์ การบริการทางวิชาการแก่สังคม และการ ทานุบารุงศิลปะและวัฒนธรรม การตรวจสอบความกลมกลืนของปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนหลัง ปรับโมเดลมีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ทั้งนี้พิจารณาได้จากค่าไคสแควร์ ( = 86.41) พบว่า ไม่มีนัยสาคัญทางสถิติ (p >.05) และค่าความคลาดเคลื่อนในการประมาณค่าพารามิเตอร์ (RMSEA= 0.025) มีค่าน้อยกว่า .05 ทั้งนี้การส่งผลของปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีต่อประสิทธิผลของสถาบันอุดมศึกษา เอกชนมีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ( = 86.41,P=0.102,RMEA=0.025) 2. อิทธิพลของปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลทางตรงและทางอ้อมต่อประสิทธิผลของ สถาบันอุดมศึกษา เอกชน 3.1) ปัจจัยภาวะผู้นาส่งผลทางตรงต่อประสิทธิผล อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ ส่งผลทางอ้อมโดยผ่านปัจจัยวัฒนธรรมองค์การและปัจจัยเทคโนโลยีสารสนเทศ 3.2) ปัจจัยวัฒนธรรม องค์การส่งผลทางตรงต่อประสิทธิผล อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และส่งผลทางอ้อมโดยผ่าน ปัจจัยเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างมีนัยสาคัญที่ระดับ .01 3.3) ปัจจัยเทคโนโลยีสารสนเทศส่งผลทางตรง ต่อประสิทธิผล อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .01